Κινητό: 6932756552 | Ιατρείο: 210-4640170 togastav@gmail.com
ΔΙΑΔΕΡΜΙΚΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΧΟΛΕΡΥΘΡΙΝΗΣ – ΝΕΟΓΝΙΚΟΥ ΙΚΤΕΡΟΥ

ΔΙΑΔΕΡΜΙΚΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΧΟΛΕΡΥΘΡΙΝΗΣ – ΝΕΟΓΝΙΚΟΥ ΙΚΤΕΡΟΥ

Το ιατρείο μας  πλέον διαθέτει αναίμακτο διαδερμικό χολερυθρινόμετρο για εκτίμηση του ικτέρου μετά την έξοδο του νεογνού από το μαιευτήριο.

Σε νεογνά > 35 εβδ και > 24 ωρών συνιστάται η μέτρηση της ολικής χολερυθρίνης για την εκτίμηση του ικτέρου να γίνεται με διαδερμικό χολερυθρινόμετρο. Η χρήση της διαδερμικής μέτρησης ολικής χολερυθρίνης είναι αξιόπιστη και εύχρηστη μέθοδος και έχει μειώσει σημαντικά την συχνότητα της λήψης αίματος για την μέτρησή της.

Η μέτρηση της ολικής χολερυθρίνης πρέπει να γίνεται με λήψη αίματος, όταν:

  • δεν υπάρχει διαθέσιμο διαδερμικό χολερυθρινόμετρο.
  • όταν η τιμή μέτρησης με το διαδερμικό χολερυθρινόμετρο είναι πάνω από 15 mg/dl
  • όταν η μέτρηση ολικής χολερυθρίνης γίνεται σε τελειόμηνα νεογνά με ίκτερο πρώτου 24ώρου
  • σε νεογνά που βρίσκονται υπό φωτοθεραπεία και
  • όταν η τιμή ολικής χολερυθρίνης είναι στα όρια έναρξης φωτοθεραπείας ή  αφαιμαξομετάγγισης.  
Νεογνικός ίκτερος

Νεογνικός ίκτερος

Ο νεογνικός ίκτερος είναι το συχνότερο νεογνικό πρόβλημα, αφού περίπου το 60% των τελειόμηνων νεογνών και το 80% των προώρων εμφανίζουν ίκτερο την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους. Δεν είναι νόσος αλλά αποτελεί συνήθως μία αθώα και φυσιολογική μεταβατική κατάσταση του νεογνού. Υπάρχουν λίγες περιπτώσεις που ο ίκτερος είναι παθολογικός.

Ο νεογνικός ίκτερος προκύπτει από την αύξηση της χολερυθρίνης στο αίμα και την εναπόθεση της στους ιστούς. Πρόκειται για μία ουσία που αποτελεί προϊόν της αίμης, η οποία ελευθερώνεται από την αιμοσφαιρίνη. Σε φυσιολογικές χαμηλές τιμές δρα με αντιοξειδωτικό τρόπο στον οργανισμό, μειώνοντας τον κίνδυνο για ισχαιμικές βλάβες και αμφιβληστροειδοπάθειας στα πρόωρα βρέφη. Ωστόσο, η αύξησή της πάνω από 35mg/dl μπορεί να δράσει με επιβλαβή τρόπο στα νευρικά κύτταρα, με αποτέλεσμα την εμφάνιση «πυρηνικού ικτέρου» και μη αναστρέψιμης οξείας εγκεφαλοπάθειας με εκδήλωση σπασμών, εγκεφαλικής παράλυσης, πνευματικής καθυστέρησης και κώφωσης.

Η αύξηση της χολερυθρίνης οφείλεται στην νεογνική ανωριμότητα μεταβολισμού της στο ήπαρ, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η συγκέντρωσή της, στα πλαίσια μετάβασης των μεταβολικών οδών από την ενδομήτρια στην εξωμήτρια ζωή.

Ο φυσιολογικός νεογνικός ίκτερος εμφανίζεται τη 2η-3η ημέρα ζωής του νεογνού, διαρκεί μέχρι τη 10η ημέρα για τα τελειόμηνα βρέφη ή μέχρι το τέλος της 2ης εβδομάδας ζωής για τα πρόωρα βρέφη. Η μέγιστη τιμή της χολερυθρίνης συμβαίνει την 3η-5η ημέρα ζωής στα τελειόμηνα βρέφη και την 4η -10η ημέρα ζωής στα πρόωρα. Στα μωρά που θηλάζουν ο ίκτερος μπορεί να διατηρηθεί ακόμη και 3 μήνες μετά τη γέννηση.

Εάν όμως εμφανιστεί ίκτερος από την 1η ημέρα, κρίνεται απαραίτητη η εξέταση του νεογνού, για πιθανότητα ύπαρξης κάποιας παθολογικής κατάστασης όπως αιμόλυση, λοίμωξη, μεταβολικά νοσήματα ή νοσήματα του ήπατος.

Ο νεογνικός ίκτερος εμφανίζεται αρχικά ως κίτρινη χροιά στο δέρμα του προσώπου και σταδιακά καθώς η χολερυθρίνη αυξάνεται, κιτρινίζει το λευκό τμήμα των ματιών,  το υπόλοιπο σώμα και τέλος τα άκρα και τα πέλματα (χολερυθρίνη>20mg/dl). Άλλα συνοδά συμπτώματα είναι η νωθρότητα ή η μεγάλη ανησυχία, η μειωμένη σίτιση, η χαμηλή πρόσληψη βάρους, οι αποχρωματισμένες κενώσεις.

Η διάγνωση γίνεται με επισκόπηση του δέρματος κάτω από άπλετο φυσικό φως. Παρόλο αυτά δεν είναι πάντοτε ακριβής η κλινική εκτίμηση της κατάστασης και για το λόγο αυτό χρειάζεται ο προσδιορισμός της συγκέντρωσης της χολερυθρίνης, είτε με διαδερμικό αναίμακτο χολερυθρινόμετρο, είτε με λήψη αίματος.

Ο παιδίατρος πρέπει να εντοπίζει τα νεογνά που είναι πιθανόν να εμφανίσουν υψηλό ίκτερο. Αυτά είναι τα νεογνά που παρουσιάζουν έναν ή περισσότερους, από τους παρακάτω παράγοντες κινδύνου:

  • Ηλικία κύησης <38 εβδ
  • Προηγούμενο παιδί της οικογένειας με ιστορικό σοβαρού ικτέρου, που χρειάστηκε φωτοθεραπεία
  • Ίκτερος το 1ο 24ωρο ζωής
  • Ασυμβατότητα Rhesus-ομάδων με θετική άμεση Coombs
  • Άλλη γνωστή αιμολυτική νόσος (πχ, ανεπάρκεια G6PD)
  • Αποκλειστικός μητρικός θηλασμός, με απώλεια >10% του βάρους γέννησης
  • Πολυερυθραιμία, κεφαλαιμάτωμα, εκτεταμένες εκχυμώσεις
  • Κλινική εικόνα λοίμωξης, λήθαργος, αστάθεια θερμοκρασίας
  • Υποξία, οξέωση, αφυδάτωση, υπολευκωματιναιμία
  • Παιδί διαβητικής μητέρας με μακροσωμία

Ο φυσιολογικός ίκτερος δεν χρειάζεται θεραπεία, ωστόσο η σωστή και τακτική παρακολούθηση του νεογνού είναι πολύ σημαντική. Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων ο νεογνικός ίκτερος υποχωρεί μέσα σε λίγες μέρες δίχως θεραπεία.

Αν ο ίκτερος είναι υψηλός το μωρό τοποθετείται κάτω από ειδικές λάμπες (φωτοθεραπεία) για να απομακρυνθεί πιο γρήγορα η χολερυθρίνη. Αν παρά την φωτοθεραπεία, η τιμής της χολερυθρίνης συνεχίζει να αυξάνει, τότε το νεογνό εισάγεται στην ΜΕΝΝ, ερευνώνται όλες οι αιτίες παθολογικού ικτέρου και προετοιμάζεται για αφαιμαξομετάγγιση.

Βιταμίνη D

Βιταμίνη D

Ο ρόλος της στην σωματική υγεία βρεφών και παιδιών.

Η βιταμίνη D είναι μια λιποδιαλυτή βιταμίνη. Ρυθμίζει τα επίπεδα του φωσφόρου και του ασβεστίου στο αίμα συμβάλλοντας στην υγιή ανάπτυξη των οστών.

Ποιες είναι οι πηγές της βιταμίνης D;

Το ηλιακό φως παρέχει το μεγαλύτερο μέρος της βιταμίνης D που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός, καθώς η διαιτητική πρόσληψη καλύπτει μόνο το 5-10% των απαιτήσεων των περισσοτέρων ανθρώπων.

Σε μικρότερες ποσότητες η βιταμίνη D λαμβάνεται από ορισμένες τροφές, όπως τα ψάρια (σολωμός και λιπαρά ψάρια) και ιχθυέλαια, ο κρόκος του αυγού, τα εμπλουτισμένα δημητριακά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, το βοδινό κρέας, το συκώτι και τα μανιτάρια.

Ποιες είναι οι μορφές της βιταμίνης D;

Η βιταμίνη D έχει δύο μορφές:

  1. Εργοκαλσιφερόλη (D2)

Ανευρίσκεται στο φυτικό βασίλειο.

  1. Χοληκαλσιφερόλη  (D3)

Συντίθεται στο δέρμα με τη φωτολυτική δράση της υπεριώδους ακτινοβολίας..

Οι δύο αυτές μορφές της βιταμίνης D απορροφώνται από το έντερο, μεταφέρονται  στο ήπαρ και αποθηκεύονται ως 25-ΟΗ χοληκαλσιφερόλη. Στη συνέχεια η τελευταία μετατρέπεται σε καλσιτριόλη στους νεφρούς. Η καλσιτριόλη είναι η ενεργός μορφή της βιταμίνης D και συμπεριφέρεται ως ορμόνη.

Τι μπορεί να προκαλέσει η έλλειψη βιταμίνης D στα παιδιά;

Η έλλειψη βιταμίνης D στα παιδιά μπορεί να οδηγήσει σε μια κατάσταση που ονομάζεται ραχίτιδα. Στη ραχίτιδα, τα οστά των παιδιών δεν στερεοποιούνται σε ικανοποιητικά επίπεδα, με αποτέλεσμα να παραμορφώνονται. Αποτέλεσμα της χρόνιας και βαριάς έλλειψης βιταμίνης D στα παιδιά είναι οι σκελετικές ανωμαλίες.

Πρώιμα σημεία της ραχίτιδας στα βρέφη είναι: η κρανιόφθιση, δηλαδή παρατηρείται μαλάκυνση στο πίσω τμήμα του κρανίου, η καθυστέρηση της οδοντοφυΐας και η μεγάλη πρόσθια πηγή που καθυστερεί να κλείσει.

Παράλληλα μπορεί να υπάρχει ανεπάρκεια της βιταμίνης D που δεν καταλήγει σε κλινική συμπτωματολογία. Η έλλειψη και η ανεπάρκεια της βιταμίνης D πρέπει να αντιμετωπίζονται για την υγιή ανάπτυξη των οστών, την πρόληψη της οστεοπενίας και της οστεοπόρωσης.

Πέρα από τη δράση της βιταμίνης D στα οστά, η δράση της φαίνεται να είναι σημαντική και για άλλες λειτουργίες του οργανισμού. Τα τελευταία χρόνια, πλήθος επιστημονικών μελετών υπογραμμίζουν τον σημαντικότατο ρόλο της βιταμίνης D στη συνολική υγεία του οργανισμού. Επιδρά στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, καθώς ρυθμίζει τη λειτουργία των Β και Τ λεμφοκυττάρων. Μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης πολλών τύπου καρκίνου, μέσω της αναστολής της καρκινικής αγγειογένεσης και του πολλαπλασιασμού καρκινικών κυττάρων. Μειώνει την ανάπτυξη καρδιαγγειακών νοσημάτων. Η χαμηλή πρόσληψη βιταμίνης D συνδέεται με κακή οδοντική υγεία, αυξημένο κίνδυνο για την ανάπτυξη αλλεργιών και αυτοάνοσων νοσημάτων, όπως ο διαβήτης τύπου Ι και η σκλήρυνση κατά πλάκας. Ακόμη, η έλλειψη βιταμίνης D στη μητέρα μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα στην ομαλή ανάπτυξη του νευρικού συστήματος του παιδιού. Νέα επιστημονικά στοιχεία  επιβεβαιώνουν τη σημασία της επάρκειας της βιταμίνης D στην πρόληψη της υπέρτασης και της παχυσαρκίας στην παιδική και εφηβική ηλικία.

Από τι εξαρτάται η σύνθεση της  βιταμίνης D;

Η σύνθεση της βιταμίνης D στο δέρμα εξαρτάται από την εποχή, το γεωγραφικό πλάτος μιας περιοχής, την ηλικία, το χρώμα του δέρματος, την εθνικότητα, την κάλυψη του δέρματος από ρούχα, τις δραστηριότητες σε εξωτερικούς χώρους, τη χρήση αντηλιακών και την ατμοσφαιρική ρύπανση.

Στα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στα νεογνά και βρέφη συντελούν τα μειωμένα επίπεδα της βιταμίνης D της μητέρας και ο αποκλειστικός θηλασμός. Στο μητρικό γάλα η βιταμίνη D είναι χαμηλότερη από αυτήν που περιέχεται στα τεχνητώς εξανθρωποιημένα γάλατα.

Ποια παιδιά είναι υψηλού κινδύνου για έλλειψη/ανεπάρκεια βιταμίνης D;

  • Παιδιά της μαύρης φυλής.
  • Παιδιά που ζουν σε περιοχές χωρίς ή χαμηλή ηλιοφάνεια.
  • Θηλάζοντα βρέφη που δεν λαμβάνουν συμπληρωματικά βιταμίνη D.
  • Παιδιά με χρόνια νοσήματα που παρουσιάζουν ανεπαρκή απορρόφηση του λίπους όπως: η νόσος του Crohn, η κοιλιοκάκη, η κυστική ίνωση.
  • Παιδιά που λαμβάνουν χρόνια φαρμακευτική αγωγή με τα αντιεπιληπτικά φάρμακα φαινυτοίνη ή φαινοβαρβιτάλη
  • Παιδιά που λαμβάνουν χρόνια γλυκοκορτικοειδή
  • Παιδιά με χρόνια ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια.
  • Πρόωρα βρέφη.

Ποια παιδιά πρέπει να ελεγχθούν για έλλειψη βιταμίνης D;

Δε χρειάζεται να γίνεται έλεγχος σε όλα τα παιδιά για έλλειψη βιταμίνης D.  Σύμφωνα με τις τελευταίες οδηγίες όλων των αρμόδιων διεθνών οργανισμών συμπεριλαμβανομένης και της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Παιδιατρικής έλεγχος για έλλειψη ή ανεπάρκεια βιταμίνης D χρήζει να γίνεται μόνο στις ομάδες υψηλού κινδύνου που αναφέρθηκαν πιο πάνω ή όταν υπάρχει υποψία από την κλινική εξέταση.

Πώς γίνεται η διάγνωση της έλλειψης βιταμίνης D;

Η διάγνωση της έλλειψης βιταμίνης D γίνεται με τη μέτρηση της 25-ΟΗ Βιταμίνης D στο αίμα. Προς το παρόν δεν είναι πλήρως τεκμηριωμένες οι φυσιολογικές τιμές της 25-ΟΗ βιταμίνης D για τα παιδιά.  Οι πλέον αποδεκτές τιμές και ορισμοί είναι:

  • Φυσιολογικές τιμές 25ΟΗ βιταμίνης D:  ≥20 ng/mL (50 nmol/L)
  • Ανεπάρκεια βιταμίνης: 25OHD: 12 ως 20 ng/mL (30 ως 50 nmol/L)
  • Έλλειψη βιταμίνης D: 25OHD: <12 ng/mL (<30 nmol/L)

Χρειάζεται το παιδί μου να λαμβάνει προληπτικά συμπληρώματα βιταμίνης D;

Συμπληρώματα βιταμίνης D συνίσταται να λαμβάνουν προληπτικά:

  • Βρέφη που θηλάζουν αποκλειστικά (400 IU/την ημέρα) ή βρέφη που θηλάζουν μερικώς, μέχρι να λαμβάνουν ποσότητα ενός λίτρου γάλα εμπλουτισμένο με βιταμίνη D ή εμπλουτισμένα δημητριακά με βιταμίνη D.
  • Μη θηλάζοντα βρέφη μέχρι να λαμβάνουν ποσότητα ενός λίτρου γάλα εμπλουτισμένο με βιταμίνη D.
  • Πρόωρα βρέφη
  • Παιδιά με χρόνια νοσήματα που μπορεί να σχετίζεται με έλλειψη βιταμίνης D.

Όλοι οι αρμόδιοι διεθνείς παιδιατρικοί φορείς προτείνουν τη συμπληρωματική χορήγηση βιταμίνης  D σε δόση 400 IU/την ημέρα κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους ζωής εφόσον κρίνεται απαραίτητο από το ιστορικό.

Πώς χορηγείται η βιταμίνη D;

Βιταμίνη D υπάρχει διαθέσιμη σε υγρή μορφή και δίνεται με τη μορφή σταγόνων ή με τη μορφή μασώμενων δισκίων ή χαπιών στα μεγαλύτερα παιδιά . Χρειάζεται προσοχή στη χορήγηση ορθής δοσολογίας γιατί η υπερβιταμίνωση D μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του ασβεστίου στο αίμα και επιβάρυνση της νεφρικής λειτουργίας.

Μπορεί να κάθεται το παιδί στον ήλιο για να συνθέτει βιταμίνη D;

Σε χώρες που υπάρχει αυξημένη ηλιοφάνεια και σε παιδιά με ανοικτό χρώμα δέρματος, η έκθεση στον ήλιο για 10-15 λεπτά ημερησίως το μεσημέρι είναι αρκετή για την παραγωγή της απαραίτητης ποσότητας βιταμίνης D στα παιδιά. Στην αντίθετη περίπτωση, παιδιά με σκούρο χρώμα δέρματος και που κατοικούν σε χώρες με χαμηλή ηλιοφάνεια απαιτείται περισσότερος χρόνος ηλιακής έκθεσης. Βέβαια σε βρέφη κάτω των 6 μηνών προτείνεται η αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο, αλλά και σε μεγαλύτερα παιδιά προτείνεται η περιορισμένη ηλιακή έκθεση, λόγω του κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου του δέρματος.

Σκαφοειδής θώρακας (Χοανοειδής θώρακας ή θώρακας των υποδηματοποιών)

Σκαφοειδής θώρακας (Χοανοειδής θώρακας ή θώρακας των υποδηματοποιών)

Ο Σκαφοειδής Θώρακας (ΣΘ) είναι μια συγγενής ανατομική ανωμαλία του προσθίου θωρακικού τοιχώματος, η οποία συνίσταται σε οπίσθια εισολκή (εντύπωμα) του στέρνου και των παρακείμενων πλευρικών χόνδρων. Ο σκαφοειδής θώρακας είναι η πιο συχνή συγγενής ανωμαλία του θωρακικού τοιχώματος στο γενικό πληθυσμό και αφορά συχνότερα αγόρια.
Η αιτία είναι άγνωστη και δεν έχει βρεθεί κάποια γενετική ανωμαλία, αλλά συνήθως ανευρίσκεται και σε άλλα άτομα μέσα στην οικογένεια. Σπανιότερα συνδέεται και με άλλες παθήσεις της σπονδυλικής στήλης όπως κύφωση, σκολίωση, σύνδρομο Μarfan κ.ά.                                  

 Στις περισσότερες περιπτώσεις το πρόβλημα είναι κυρίως αισθητικό, καθώς το παιδί μεγαλώνει. Μόνο σοβαρές δυσμορφίες του θώρακα μπορεί να συνοδεύονται από δυσλειτουργία της καρδιάς και των πνευμόνων.

Θεραπεία δεν απαιτείται στις περισσότερες περιπτώσεις. Χειρουργική θεραπεία  απαιτείται μόνο σε βαριές δυσμορφίες με συνοδό αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακή δυσλειτουργία. Ωστόσο με την εξέλιξη των χειρουργικών μεθόδων, πολλά παιδιά και έφηβοι επιζητούν μέσω αυτών, ένα καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα. Καλύτερη ηλικία για την αισθητική διόρθωση, είναι η εφηβική, αφού έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξη του παιδιού.

Οδοντικό τραύμα – Ολική εκγόμφωση οδόντος

Οδοντικό τραύμα – Ολική εκγόμφωση οδόντος

Στη βρεφική, παιδική και εφηβική ηλικία συμβαίνουν συχνά ατυχήματα στην στοματική κοιλότητα. Το πιο δραματικό είδος τραυματισμού είναι η ολική εκγόμφωση, δηλαδή η ολική έξοδος του δοντιού από τη θέση του στο φατνίο. Τα δόντια που πιο συχνά φεύγουν από την θέση τους στα ατυχήματα είναι οι κεντρικοί τομείς της άνω γνάθου.

Αν η απώλεια οδόντος αφορά νεογιλό (βρεφικό) δόντι δεν υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα. Τα νεογιλά δόντια δεν επανεμφυτεύονται για να μην τραυματιστούν τα μόνιμα δόντια που δεν έχουν ακόμη ανατείλει.

Η αντιμετώπιση της εκγόμφωσης ενός μόνιμου δοντιού είναι η άμεση επανατοποθέτηση του δοντιού στο φατνίο (επανεμφύτευση). Η επιτυχία της επανεμφύτευσης εξαρτάται από τη διατήρηση της ζωτικότητας των κυττάρων του περιοδοντίου και κυρίως από τον χρόνο που μεσολαβεί μεταξύ τραυματισμού και επανατοποθέτησης του δοντιού. H επανατοποθέτηση του δοντιού που έχει φύγει από το φατνίο, πρέπει να γίνει μέσα σε 30 λεπτά. Μετά την πάροδο 60 λεπτών το ποσοστό επιτυχίας μειώνεται σημαντικά.

Ποιες είναι οι σωστές ενέργειες που πρέπει να γίνουν αμέσως μετά το ατύχημα, προκειμένου να σωθεί το δόντι που «έφυγε» και να επανεμφυτευθεί επιτυχώς;

 

  • Πρέπει άμεσα να βρεθεί το απωλεσθέν δόντι. Πρέπει να κρατιέται από την φαρδιά επιφάνειά του και όχι από την ρίζα.
  • Ξεπλένεται το δόντι προσεκτικά χωρίς ισχυρή πίεση με νερό της βρύσης για 10 sec και με ήπιες κινήσεις επανατοποθετείται το δόντι στη θέση του μέσα στο φατνίο και συγκρατείται στη θέση του με μία γάζα ή μαντήλι.
  • Αν δεν είναι δυνατή η άμεση επανατοποθέτηση του δοντιού τότε πρέπει το δόντι πρέπει να διατηρηθεί μέχρι την μεταφορά του στο οδοντιατρείο σε κρύο γάλα. Αν δεν υπάρχει γάλα τότε μπορεί να διατηρηθεί υγρό το δόντι με σάλιο ή φυσιολογικό ορό. Όταν φθάσει ο ασθενής στο οδοντιατρείο ο παιδοδοντίατρος/οδοντίατρος το επανατοποθετεί και το ακινητοποιεί με ειδικό νάρθηκα για 7-10 ημέρες περίπου.

Συμπερασματικά η πρόγνωση της διατήρησης του δοντιού είναι συνάρτηση του χρόνου παραμονής του, εκτός φατνίου, σε υγρό περιβάλλον, του μέσου διατήρησής του μέχρι την επανεμφύτευση και του βαθμού ανάπτυξης της ρίζας του.

Ανάλογα την εμβολιαστική κάλυψη του παιδιού και το είδος του ταυματισμού είναι δυνατόν να απαιτείται χορήγηση αντιτετανικού ορού ή/και αναμνηστικής δόσης αντιτετανικού εμβολίου.

Πρόληψη  οδοντικών τραυματισμών

Η πρόληψη των οδοντικών τραυματισμών δεν είναι πάντα εφικτή και ιδιαίτερα στην προσχολική ηλικία. Γι αυτό είναι απαραίτητη η στενή επίβλεψη των νηπίων και η διαμόρφωση ασφαλών χώρων που κινούνται και παίζουν τα νήπια.

Για την παιδική και εφηβική ηλικία είναι σημαντική η οργάνωση αθλητικών δραστηριοτήτων σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, η χρήση προστατευτικών ναρθήκων των δοντιών κατά τη διάρκεια αθλημάτων (π.χ. basket, ποδόσφαιρο) και η έγκαιρη ορθοδοντική θεραπεία σε περιπτώσεις πρόταξης των άνω κεντρικών δοντιών.

Τέλος για όλες τις ηλικίες είναι απαραίτητη η εφαρμογή των διεθνών κανόνων κυκλοφορίας με τροχοφόρα (ζώνη ασφαλείας, κράνη).

Συχνές παθήσεις δοντιών στα βρέφη και παιδιά

Συχνές παθήσεις δοντιών στα βρέφη και παιδιά

Συχνές παθήσεις δοντιών στα βρέφη και παιδιά – Φροντίδα δοντιών και πρόληψη οδοντικών προβλημάτων

     Τερηδόνα

 

Τα παιδικά δόντια (νεογιλά και μόνιμα) είναι πολύ ευαίσθητα στην τερηδόνα. Η τερηδόνα είναι μια ασθένεια που προκαλεί το σταδιακό σάπισμα του δοντιού και τελικά, αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, την ολοσχερή καταστροφή του.

 Ουλίτιδα

 

Μια άλλη πάθηση που προσβάλλει πολύ συχνά τα παιδικά δόντια είναι η ουλίτιδα (επιφανειακή φλεγμονή στα ούλα, τα οποία είναι ερεθισμένα και ματώνουν).
Ευτυχώς στα παιδιά η ουλίτιδα δεν προκαλεί συνήθως μόνιμες βλάβες ή απώλεια των δοντιών. Αν δεν θεραπευτεί όμως έγκαιρα, μπορεί να εγκατασταθεί και στη μόνιμη οδοντοφυΐα και να συνοδεύει το άτομο ακόμα και στην ενηλικίωσή του.

 Eφηβική περιοδοντίτιδα


H εφηβική περιοδοντίτιδα είναι μια σπάνια, αλλά αρκετά επιθετική μορφή περιοδοντίτιδας που προσβάλλει εφήβους και οφείλεται στην ορμονική έκρηξη της εφηβικής ηλικίας.

 Μελανή χρωστική

 Η μελανή χρωστική εμφανίζει τα δόντια με καφέ ή μαύρα στίγματα, τα οποία  μπορεί να εμφανίζονται ως φαρδιές λωρίδες ή να καλύπτουν και όλη την επιφάνεια του δοντιού. Συμβαίνει σε περιοχές των δοντιών που δεν βουρτσίζονται σωστά. Τα δόντια αυτά φαίνονται χαλασμένα, αλλά δεν είναι. Η μελανή χρωστική έχει συσχετισθεί με χαμηλό τερηδονικό κίνδυνο στα παιδιά. Συχνά αποτελεί αισθητικό πρόβλημα και αιτία επίσκεψης στο παιδοοδοντιατρείο. Παρότι καθαρίζονται τα δόντια από τον παιδοδοντίατρο, η χρωστική επανεμφανίζεται αρκετά σύντομα μετά την αφαίρεση της. Το σωστό βούρτσισμα και η χρήση οδοντικού νήματος σταδιακά θα απαλλάξουν το στόμα του παιδιού  από τη μελανή χρωστική.

Τρίξιμο δοντιών

Είναι μια κατάσταση συνήθης στα παιδιά μέχρι περίπου την ηλικία των 10-12 ετών και σχετίζεται με ψυχολογικό stress. Παρατηρείται συχνότερα στα μικρά παιδιά ηλικίας 4-5 ετών και ιδίως κατά τη διάρκεια του νυχτερινού ύπνου. Μέχρι την ηλικία των 12 ετών δεν χρειάζεται ειδική αντιμετώπιση. Αν όμως συνεχιστεί πέρα από την ηλικία των 12-13 ετών, είναι δυνατόν να τριφτούν οι μασητικές επιφάνειες των δοντιών, οπότε και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με την κατασκευή ενός νάρθηκα.

 Υπενασβεστίωση

 

Η υπενασβεστίωση είναι μία βλάβη των δοντιών που περιλαμβάνει κηλίδες άσπρες, κίτρινες ή καφέ πάνω στα δόντια, οι οποίες  προκαλούν αισθητικό πρόβλημα και προκαλούν ευαισθησία στο παιδί, ακόμη και όταν πίνει νερό ή βουρτσίζει τα δόντια του. Το σημαντικό είναι ότι τα δόντια που εμφανίζουν υπενασβεστίωση μπορεί να τερηδονιστούν ή να σπάσουν πολύ γρήγορα. Η αιτία της πάθησης αυτής δεν είναι πλήρως διευκρινισμένη. Ενοχοποιούνται διάφοροι  περιβαλλοντικοί παράγοντες (τοξίνες από τον θηλασμό, λοιμώξεις, χαμηλό βάρος γέννησης, λήψη αντιβιοτικών, καισαρική τομή κ.α)  που επιδρούν κατά την περίοδο που διαπλάθεται η αδαμαντίνη (σμάλτο) με αποτέλεσμα να λείπει από την αδαμαντίνη η κατάλληλη ποσότητα μετάλλων.

Εφόσον τα νεογιλά δόντια θα αλλάξουν, τι πειράζει αν χαλάσουν;

Πολλοί γονείς νιώθουν δυσάρεστη έκπληξη όταν μαθαίνουν πως το παιδί τους, ηλικίας 3 ετών έχει χαλασμένα δόντια και χρειάζεται θεραπεία!
Αρκετοί γονείς επίσης σκέφτονται ότι τα νεογιλά δόντια είναι προσωρινά, καθώς θα αντικατασταθούν αργότερα από τα μόνιμα, οπότε δεν χρειάζεται να ασχοληθούν με την θεραπεία τους. Αυτό όμως είναι λάθος. Τα νεογιλά δόντια αποτελούν τους οδηγούς για τη σωστή ανατολή και διευθέτηση των μόνιμων δοντιών. Το σάπισμα και η πρόωρη απώλεια των νεογιλών δοντιών μπορεί να προκαλέσει ορθοδοντικές ανωμαλίες, διαταραχές στην διάπλαση των μονίμων δοντιών, αλλά και γενικότερες συνέπειες στη μάσηση, τη φώνηση, τη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού.
Άλλωστε, για μία μεγάλη χρονική περίοδο στο στόμα του παιδιού συνυπάρχουν παιδικά και μόνιμα δόντια. Εάν υπάρχουν προβλήματα στα παιδικά δόντια, αυτά εύκολα μπορούν να μεταδοθούν και στα μόνιμα. Οπότε τα νεογιλά δόντια χρήζουν προσοχής και φροντίδας από την ανατολή τους.

 Η φροντίδα των δοντιών του βρέφους

Η φροντίδα των δοντιών αρχίζει με την εμφάνιση του πρώτου δοντιού. Ο καθαρισμός γίνεται αρχικά με γάζα και νερό, στην συνέχεια με ένα γάντι δαχτύλου και νερό και μεγαλώνοντας χρησιμοποιούμε μια μαλακή οδοντόβουρτσα και ποσότητα οδοντόπαστας περιεκτικότητας σε φθόριο 1000ppm σε ελάχιστη ποσότητα (ίχνος), δύο φορές την ημέρα, η μία εκ των οποίων πρέπει να είναι οπωσδήποτε το βράδυ.

Μητρικός θηλασμός – Χρήση Μπιμπερό – τερηδόνα

Ο συνεχής και παρατεταμένος νυκτερινός μητρικός θηλασμός μετά την ηλικία των 18 μηνών και η παρατεταμένη χρήση μπιμπερό, που περιέχει γάλα ή ζαχαρώδη ροφήματα, μπορεί να προκαλέσουν την εμφάνιση τερηδόνας βρεφικής ηλικίας. Για την σχέση του παρατεταμένου νυχτερινού μητρικού θηλασμού και της βρεφικής τερηδόνας υπάρχουν αντικρουόμενα επιστημονικά δεδομένα. Για τον λόγο αυτόν ο συνεχής νυκτερινός μητρικός θηλασμός πρέπει να αποφεύγεται μετά από την ανατολή των πρώτων 10 νεογιλών δοντιών. Σε περίπτωση που η μητέρα θέλει να εξακολουθήσει να θηλάζει, θα πρέπει να καθαρίζει προσεκτικά το στόμα και τα δόντια του παιδιού από τα υπολείμματα γάλακτος. Η χρήση του μπιμπερό πρέπει να διακόπτεται μέχρι την ηλικία των 18-24 μηνών και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει το παιδί να κοιμάται με μπιμπερό που περιέχει οτιδήποτε άλλο εκτός από νερό. Επίσης πρέπει να γνωρίζουμε ότι  καταλυτικό ρόλο στην έναρξη της τερηδόνας παίζει η μόλυνση του βρέφους με τα στοματικά μικρόβια. Για αυτό η μητέρα πρέπει να φροντίσει την δική της στοματική υγιεινή, έτσι ώστε να μην  μεταδοθούν με το σάλιο στο μωρό αυτά τα μικρόβια, καθώς επίσης πρέπει να αποφεύγονται τα φιλιά στόμα με στόμα.

 Διατροφή – τερηδόνα

Τροφές πλούσιες σε ζάχαρη που κολλάνε πολύ εύκολα στα δόντια όπως, τα γλυφιτζούρια, οι καραμέλες, οι σοκολάτες πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο, όπως επίσης και οι τροφές πλούσιες σε άμυλο όπως τα πατατάκια και το ψωμί τα οποία  τείνουν να κολλούν ανάμεσα στα δόντια. Ακόμη ροφήματα πλούσια σε ζάχαρη όπως τα αναψυκτικά πρέπει να αποφεύγονται, ενώ το λεμόνι και παρόμοιες τροφές υψηλές σε οξέα πιθανόν να διαβρώσουν το σμάλτο των δοντιών. Μετά την κατανάλωση των παραπάνω τροφών πρέπει να ακολουθεί σχολαστικό βούρτσισμα και καθαρισμός δοντιών.

error: Content is protected !!