Κινητό: 6932756552 | Ιατρείο: 210-4640170 togastav@gmail.com
Απογαλακτισμός βρέφους. Μετάβαση βρέφους σε στερεές τροφές. Αλεσμένες ή μικροτεμαχισμένες τροφές;

Απογαλακτισμός βρέφους. Μετάβαση βρέφους σε στερεές τροφές. Αλεσμένες ή μικροτεμαχισμένες τροφές;

 

Το γάλα, ιδίως το μητρικό, είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη του παιδιού και αποτελεί την αποκλειστική τροφή του μωρού από τη γέννησή έως και τον έκτο μήνα της ζωής του. Είναι επίσης βασική τροφή για τους μήνες που ακολουθούν και μαζί με τα γαλακτοκομικά προϊόντα προσφέρει μεγάλο όφελος στον οργανισμό, τόσο κατά την παιδική, όσο και κατά την εφηβική ηλικία. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει αποκλειστικό θηλασμό για τους πρώτους έξι μήνες ζωής.
Από την ηλικία των 4-6 μηνών ξεκινά η είσοδος των στερεών τροφών στην διατροφή του βρέφους. Ο απογαλακτισμός είναι μια συναρπαστική στιγμή για τη μητέρα και το μωρό! Είναι ένα τεράστιο βήμα, σ’ ένα νέο κόσμο γευστικών δοκιμών! Οι μανούλες ανυπομονούν να ξεκινήσουν την χορήγηση στερεών τροφών στα μωρά τους! Δεν είναι όμως τόσο απλό όσο ακούγεται… αφού το βρέφος το μόνο που γνωρίζει είναι, πώς να πιπιλάει τη θηλή του μαστού της μητέρας του ή την τεχνητή θηλή του μπιμπερό. Μερικά βρέφη χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν στην σίτιση με στερεές τροφές. Ο απογαλακτισμός ξεκινά με σταδιακή μερική ή πλήρη αντικατάσταση γευμάτων γάλακτος.

Πότε είναι το βρέφος έτοιμο να ξεκινήσει την σίτιση με στερεές τροφές;

  • Όταν έχει πλήρη στήριξη της κεφαλής και κάθεται με υποστήριξη.
  • Όταν βάζει πράγματα στο στόμα του και τα επεξεργάζεται με την γλώσσα και τα ούλα του.
  • Όταν έχει εξαφανιστεί το αντανακλαστικό προβολής της γλώσσας κατά τη σίτιση.
  • Όταν δείχνει ενδιαφέρον και για άλλα φαγητά και αναγνωρίζει το κουτάλι.

Η συνήθης μέθοδος σίτισης που προτείνεται από τους παιδιάτρους είναι η χορήγηση με το κουτάλι, πολτοποιημένων τροφών και μετά τους 7-8 μήνες  η σταδιακή εισαγωγή ημιστερεών τροφών. Η υφή των τροφίμων συνιστάται σταδιακά να προσαρμόζεται στις αναπτυξιακές δυνατότητες του βρέφους που

μεγαλώνει και οι αλεσμένες τροφές σταδιακά να αντικαθίστανται από ψιλοκομμένες και εν συνεχεία από μικρά κομμάτια, που το βρέφος θα μπορεί να πιάσει και με τα χέρια του και να καταναλώσει μόνο του.

Μέχρι τους 12- 14 μήνες ζωής, συνιστάται να έχει σταματήσει η πολτοποίηση των τροφών. Έτσι τα μωρά είναι καλό να ξεκινήσουν να τρώνε λιγότερο αλεσμένες τροφές ήδη από τους  7 – 8 μήνες, ενώ η διαδικασία καλό θα ήταν να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τους  12- 14 μήνες. Είναι σημαντικό οι γονείς να μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να ανταποκρίνονται στα σημάδια πείνας και κορεσμού του βρέφους. Οπωσδήποτε λοιπόν, η σίτιση με αλεσμένες τροφές πρέπει να έχει σταματήσει εντελώς στους 18 μήνες ζωής και να έχει αντικατασταθεί με μικροτεμαχισμένες τροφές. Μετά από αυτήν την ηλικία τα αλεσμένα τρόφιμα, δεν προσφέρουν τίποτα και πρέπει το μικρό νήπιο να τρώει τις ίδιες τροφές σε σχηματιστή μορφή και με ενθάρρυνση, να τρώει μόνο του. Η παράταση της πολτοποίησης έχει διαπιστωθεί ότι αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης προβλημάτων μάσησης και κατάποσης των στερεών τροφών, γεγονός που θα δυσκολέψει σημαντικά τη μετάβαση του παιδιού στο φαγητό της υπόλοιπης οικογένειας.

H υπερβολική εμμονή στα αλεσμένα και ο μη έλεγχος της πρόσληψης τροφής από το βρέφος και το νήπιο μπορεί να οδηγήσουν σε στέρηση δεξιοτήτων γνωστικής αντίληψης, γλωσσικής ανάπτυξης και επικοινωνίας, λεπτής κινητικότητας και συνεργασίας – συντονισμού χεριού, ματιού  και σύλληψης αντικειμένων. Επιπλέον μπορεί να προδιαθέτει κάποια παιδιά σε υπερφαγία και παχυσαρκία, ενώ άλλα μπορεί να παρουσιάσουν δυσκολίες σίτισης, άρνηση φαγητού και περιορισμένο εύρος τροφών και γεύσεων. Επίσης η επιμονή στην χορήγηση αλεσμένων τροφών  μπορεί να αφαιρεί την χαρά της εξερεύνησης από τα μικρά παιδιά και τους γονείς τους και να μετατρέπει μια καθημερινή φυσιολογική και ευχάριστη διαδικασία σε πεδίο μάχης και πηγή διαρκούς και αναίτιου άγχους.

 Ας δούμε κάποια tips για να σταματήσουμε την πολτοποίηση των τροφών:

Στην αρχή το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να αλέθουμε για λιγότερη ώρα. Αργότερα, μπορούμε να δοκιμάσουμε να κάνουμε την μισή ποσότητα φαγητού πουρέ και την άλλη μισή να την λιώνουμε με το πιρούνι και κατόπιν να ανακατεύουμε τις δύο υφές. Στην συνέχεια μπορούμε να αρχίσουμε να λιώνουμε την μαγειρεμένη τροφή μόνο με πιρούνι.

Κάποιες κατηγορίες τροφίμων που είναι πιο σκληρές (π.χ. το κρέας) μπορούμε να συνεχίζουμε να τις αλέθουμε ώστε να μην  δυσκολεύουμε το παιδί υπερβολικά,  μέχρι να συνηθίσει τις νέες υφές και να μάθει να μασάει. Τέλος, όταν το παιδί είναι δεκτικό, μπορούμε να ξεκινήσουμε με μικρές μαλακές μπουκίτσες, όπως κομματάκια μπανάνας ή βρασμένου καρότου.

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ μεγάλη συζήτηση για την μέθοδο  Babyled Weaning  (για συντομία BLW).Τι είναι αυτή η μέθοδος;  Με τον όρο Baby-led-weaning εννοούμε την εισαγωγή στερεών τροφών, μη αλεσμένων, στη διατροφή του μωρού, από την ηλικία των 6 μηνών, αφήνοντας στο ίδιο την πρωτοβουλία να φάει με τα χεράκια του ό,τι επιθυμεί από την τροφή που του προσφέρεται.

Σύμφωνα με την προσέγγιση Baby-led-weaning, τα περισσότερα μωρά είναι έτοιμα να αρχίσουν να πειραματίζονται με τις στερεές τροφές από την ηλικία των έξι μηνών περίπου. Οι υποστηρικτές της θεωρίας επισημαίνουν ότι με το δεδομένο πως τα μωρά θέλουν να ανακαλύψουν τον κόσμο που τα περιβάλλει, αυτή η μέθοδος τους δίνει την ευκαιρία να ανακαλύψουν τον κόσμο των στερεών τροφών. Έτσι η περιέργεια και όχι η πείνα παρακινεί τα μωρά να κάνουν  την μετάβαση στις στερεές τροφές

Ποιες τροφές συνιστώνται σε αυτήν την μέθοδο;

Αρχικά τα φρούτα και τα λαχανικά είναι οι ιδανικές τροφές για την εφαρμογή αυτής της μεθόδου. Τα πιο σκληρά τρόφιμα πρέπει να μαγειρεύονται ελαφρώς, έτσι ώστε να είναι αρκετά μαλακά για να μασηθούν. Το κρέας αρχικά είναι καλύτερο να προσφέρεται ως ένα μεγάλο κομμάτι, για να το εξερευνούν και να ρουφούν τα υγρά του. Όταν το μωρό μπορεί να καταφέρει να πιάνει και να αφήνει χούφτες με τροφές, ο κιμάς είναι μια πολύ καλή επιλογή.

Ας δούμε όμως τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα αυτής της μεθόδου:

Πλεονεκτήματα:

  • Τα βρέφη που ταΐζονται μόνα τους κατά την μετάβαση από την υγρή στην στερεή τροφή, δεν γίνονται υπέρβαρα νήπια. Περιορίζεται η υπερφαγία και προλαμβάνεται η παιδική παχυσαρκία.
  • Βρέφη που παίρνουν από την αρχή πρωτοβουλία στο φαγητό γίνονται πιο ικανά να ελέγχουν την όρεξή τους και δοκιμάζουν περισσότερα είδη τροφίμων.
  • Τα βρέφη που ανακαλύπτουν μόνα τους τα τρόφιμα, χαίρονται το τραπέζι ως ευχάριστη διαδικασία πρωτοβουλίας και μάθησης. Η διαδικασία αυτή συντελεί στην ψυχοκινητική ωρίμανση του παιδιού. Μπορεί να φαίνεται ότι το μωρό απλά παίζει στο καρεκλάκι του και δεν τρώει, ή απλά πετάει πράγματα κάτω, αλλά εκείνη την στιγμή το μωρό μαθαίνει από αυτές του τις ενέργειες. Αυτές οι καθημερινές συμπεριφορές μπορεί να βοηθούν βρέφη και νήπια να χτίσουν το λεξιλόγιό τους από μικρή ηλικία και η πρώιμη γλωσσική ανάπτυξη έχει συνδεθεί με καλύτερη γνωστική ανάπτυξη και λειτουργία. Οι γονείς οφείλουν να συμμετέχουν σε αυτήν την διαδικασία και πρέπει να έχουν ρόλο να εμπλουτίζουν και να πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα αυτές τις εμπειρίες του τραπεζιού. Πρέπει να ενθαρρύνουν τις πρωτοβουλίες του βρέφους στο φαγητό και να μην τις αποτρέπουν για την ευκολία τους ή για να μετράνε πόσα γραμμάρια έφαγε το παιδί τους ή για να τελειώνει το βρέφος γρήγορα το φαγητό του και να προχωράνε στις δουλειές τους.

Μειονεκτήματα:

  • Σε κάποια βρέφη, που ίσως δεν μπορούν να καταναλώσουν σημαντικές ποσότητες τροφής από την αρχή της πρακτικής της μεθόδου, ή έχουν κάποιους προδιαθεσικούς παράγοντες, όπως χαμηλό βάρος, προωρότητα κλπ, μπορεί να οδηγήσει σε ελλείμματα βιταμινών και ιχνοστοιχείων, όπως ο σίδηρος. Το baby led weaning λοιπόν έχει ελαφρά αυξημένο κίνδυνο να γίνει το παιδί λιποβαρές. Είναι σημαντικό να επιλέγονται από την αρχή τροφές πλούσιες σε σίδηρο και να γίνεται τακτική παρακολούθηση του παιδιού ως προς την ανάπτυξή του.
  • Η μέθοδος εξαρτάται από τον πλούτο του οικογενειακού τραπεζιού, που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ικανοποιητικός. Σε κάποιες όμως οικογένειες, μπορεί να μην υπάρχει επαρκής τροφή ή επαρκής ποιότητα τροφής ή κατά επιλογή να είναι αμιγώς χορτοφαγική, οπότε μπορεί το βρέφος να κινδυνεύει με ανεπαρκή σίτιση. Επίσης η επιτυχία της μεθόδου εξαρτάται από την υπευθυνότητα των γονιών και την τακτική προσφορά τροφής, οπότε σε λίγες περιπτώσεις που η υπευθυνότητα είναι χαμηλή, το βρέφος μπορεί να μην σιτίζεται επαρκώς.
  • Τέλος ο φόβος του πνιγμού αποτελεί το μόνιμο άγχος γονιών και επαγγελματιών υγείας που συνοδεύει την εφαρμογή αυτής της μεθόδου. Ο κίνδυνος πνιγμού είναι πάντα υπαρκτός, γι’ αυτό είναι φρόνιμο οι γονείς να συμβουλευτούν τον παιδίατρό τους, σχετικά με τις πρώτες βοήθειες σε  περίπτωση πνιγμού, αν αποφασίσουν να εφαρμόσουν το Baby-led Weaning.

Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή αυτής της μεθόδου;

Το Baby-led Weaning απαιτεί κάποιες προϋποθέσεις για να ξεκινήσει η εφαρμογή του. Απαιτεί στήριξη της κεφαλής και σε μεγάλο βαθμό του κορμού. Θα πρέπει δηλαδή το μωρό να μπορεί να κάθεται σχεδόν σταθερά στο καρεκλάκι του και ακόμα καλύτερα χωρίς να χρειάζεται να στηρίζει την πλάτη του – γεγονός που καθιστά το Baby-led Weaning πιο ασφαλές και αποτελεσματικό μετά την ηλικία των 8 μηνών. Επίσης το βρέφος πρέπει να δείχνει ότι θέλει να φάει, να ανοίγει το στόμα του μόλις πλησιάσουμε το κουτάλι ή την τροφή και φυσικά πρέπει να φέρνει την τροφή που συλλαμβάνει στο στόμα. Υπάρχουν βρέφη που λιώνουν την τροφή με τα χέρια τους και την πετούν χωρίς να την δοκιμάζουν.

Πόσο όμως έχει αποδειχθεί επιστημονικά η ασφάλεια της μεθόδου, του baby led weaning;

Υπάρχουν ήδη μελέτες που συνδέουν το baby led weaning με ελαφρά αυξημένο κίνδυνο να γίνει το παιδί λιποβαρές .Επίσης θα πρέπει να υπάρξουν μεγάλες μελέτες που να εξετάσουν την συχνότητα πνιγμονής, πνιγμού και πνευμονίας από εισρόφηση, σε παιδιά που μπαίνουν στις στερεές τροφές με το baby led weaning, συγκριτικά με εκείνα που ξεκινούν με αλεσμένα.

Σε περίπτωση που επιθυμείτε να υιοθετήσετε τη μέθοδο baby-led weaning, λάβετε υπόψιν τις ακόλουθες συμβουλές:

  • Συνήθως η καταλληλότερη ώρα είναι όταν τρώει όλη η οικογένεια.  Η σίτιση με όλη την οικογένεια δίνει την αίσθηση ότι τρώει το ίδιο φαγητό με όλους, χωρίς περιορισμό και παράλληλα η πρόκληση καινούργιων γεύσεων και διαφόρων ειδών φαγητού δίνει το έναυσμα της δοκιμής.
  • Βεβαιωθείτε ότι το βρέφος σας είναι σε θέση να αρχίσει να τρώει όταν είναι ψυχοκινητικά έτοιμο.  Συγκεκριμένα κάθεται με στήριξη, βάζει τα χέρια στο στόμα, δείχνει ενδιαφέρον για το φαγητό και δεν εμφανίζει το αντανακλαστικό εξωθήσεως της γλώσσας (δηλαδή μπορεί να καταπίνει χωρίς να βγάζει έξω τη γλώσσα και να απωθεί το φαγητό).
  • Δώστε ποικιλία τροφών κατάλληλων για την ηλικία του μωρού σας χωρίς πρόσθετη ζάχαρη και αλάτι. Τρόφιμα που έχουν από μόνα τους «φυσική λαβή» ή σχήμα καμπύλης για να μπορεί το βρέφος να το κρατεί καλύτερα είναι πιο εύκολη επιλογή.  Με αυτό τον τρόπο λαμβάνει το φαγητό με τον αντίχειρα και το δείκτη και αρχίζει να τρώει και να το απολαμβάνει.
  • Μερικά ενδεικτικά κατάλληλα τρόφιμα για το βρέφος σας είναι: ψημένα πράσινα λαχανικά όπως μπρόκολο, μαρούλι, σπανάκι, μαγειρεμένο κρέας, όσπρια, αυγά, μακαρόνια, μπανάνα, πατάτα, καρότο καλά μαγειρεμένο.

Το Baby-led Weaning είναι τελικά μόδα ή ανάγκη;

Το Baby-led Weaning, η καθοδηγούμενη, δηλαδή, από το βρέφος εισαγωγή στις στερεές τροφές είναι μόδα, αλλά έχει συγκεκριμένα οφέλη στην πράξη. Η απάντηση λοιπόν βρίσκεται κάπου στη μέση. Το Baby-led Weaning έχει πάρει διαστάσεις εναλλακτικής πρακτικής για την οποία μπορεί να καυχιούνται κάποιοι γονείς, χωρίς να κατανοούν ότι η πρακτική αυτή ακολουθείται κυρίως για την ανάπτυξη της βούλησης του βρέφους. Ο άνθρωπος εξερευνά αρχικά μέσω του στόματος. Σε αυτή τη χρονική φάση ούτε περπατά, ούτε μιλά. Συνεπώς ο μόνος τρόπος να ανακαλύψει το καθετί είναι να το πιάσει, να εκτιμήσει την υφή και τη δομή του και στη συνέχεια να το βάλει στο στόμα, αξιολογώντας πάλι τις διαστάσεις του και βέβαια τη γεύση του. Πρόκειται λοιπόν  για ένα από τα πρώτα βήματα ανεξαρτησίας του ανθρώπου. Ο γονιός μεταδίδει στο παιδί του ότι μπορεί να επιλέξει το ίδιο τι θα φάει, ανάλογα με αυτό που του αρέσει. Επιπλέον το παιδί κατανοεί πως το φαγητό είναι δική του επιλογή και η κατάποση κατάκτησή του. Το Baby-led Weaning είναι ένας τρόπος να αγαπήσει το παιδί το φαγητό, μιας και αυτό γίνεται εξερεύνηση και παιχνίδι.

Τελικά υπάρχει απάντηση στο ερώτημα αλεσμένες ή μικροτεμαχισμένες τροφές κατά την είσοδο των τροφών στην βρεφική διατροφή;

Η προσωπική μου απάντηση στο ερώτημα αυτό, είναι ότι γενικά η σωστή μάσηση είναι θέμα μάθησης που μπορεί να ξεκινήσει από 6 μηνών. Πρέπει να ξεκινάμε με την εισαγωγή αλεσμένων τροφών με μορφή πουρέ για να μην υπάρξουν διατροφικά ελλείματα και να επιτυγχάνεται η επιθυμητή πρόσληψη βάρους. Ταυτόχρονα όμως, κατά την ώρα του οικογενειακού τραπεζιού πρέπει να προσφέρονται μικρές, μαλακές μικροτεμαχισμένες ¨πατημένες¨ μπουκίτσες, πάντα με προφυλάξεις και συνεχή επίβλεψη, αυξανόμενες σε ποιότητα και ποσότητα με την πάροδο της ηλικίας. Ξεκινάμε με λαχανικά και φρούτα και μεγαλώνοντας προσφέρουμε και άλλα τρόφιμα πηγαίνοντας από τα πιο μαλακά στα πιο σκληρά.

Οι γονείς  πρέπει να ξεκινούν από νωρίς να δίνουν εκπαιδευτικές ευκαιρίες μάθησης στη μάσηση μη αλεσμένων τροφών, υπό επίβλεψη στα βρέφη τους,  στους πρώτους  6 με 14 μήνες της ζωής τους. Η έγκαιρη έκθεση σε τρόφιμα με σταδιακά αυξανόμενη σύσταση και η ενθάρρυνση της πρωτοβουλίας του παιδιού στο φαγητό, απομακρύνει τον κίνδυνο του πνιγμού και μαθαίνει το παιδί να τρώει χωρίς να πνίγεται. Με άλλα λόγια, το “δεν δίνω μη αλεσμένα γιατί αν δώσω θα πνιγεί” μετά τους 12 μήνες ζωής,  είναι ένας φαύλος κύκλος που μεταφράζεται ως “πνίγεται με μη αλεσμένα, γιατί δεν του έχω δώσει κατάλληλες υπό επίβλεψη ευκαιρίες μάθησης της μάσησης όταν έπρεπε”. Όταν ένα μωρό από 7 μηνών και έπειτα, του δίνεται η δυνατότητα να ελέγξει με τα χέρια και τα μάτια του την τροφή του, να την περιεργαστεί με τις αισθήσεις του αφής, όρασης, γεύσης και όσφρησης, να πάρει μια μπουκιά και να την περιεργαστεί στο στόμα του, να την φτύσει μετά από λίγο αν θέλει, ή να την καταπιεί όταν μπορεί, τότε μαθαίνει να μασάει και να τρώει. Αντίθετα, ένα βρέφος που 18 μηνών τρώει πάντα φαγητό αλεσμένο και ξαφνικά του προσφέρεται ένα κομμάτι τροφής ακόμη και μαλακής, αυτό πνίγεται και καταφεύγει σε έμετο. Γενικά η σοβαρή πνιγμονή και η εισρόφηση συμβαίνουν πολύ πιο σπάνια σε παιδάκια που τους έχει επιτραπεί έγκαιρα να μασήσουν μη αλεσμένα τρόφιμα. Η καθυστέρηση στην ψυχοκινητική ωρίμανση αυτού του τομέα,  αυξάνει τους κινδύνους πνιγμονής.

Όποιον τρόπο όμως και αν διαλέξουμε για την σίτιση  των βρεφών πρέπει να θυμόμαστε ότι: τα βρέφη έχουν έμφυτη  προτίμηση για τις γλυκές και αλμυρές γεύσεις και παρουσιάζουν απέχθεια προς την πικρή γεύση. Αυτές οι προδιαθέσεις μπορούν να τροποποιηθούν με την επαναλαμβανόμενη πρόωρη έκθεση στη γεύση ορισμένων λαχανικών. Ένα βρέφος μπορεί να χρειαστεί να γευτεί 8 -10 φορές μία τροφή πριν την αποδεχθεί.

 

Σχολικός εκφοβισμός (bullying)

Σχολικός εκφοβισμός (bullying)

 

 Ο σχολικός εκφοβισμός (αγγλικά: school bullying‎) είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας, ένα είδος bullying, που εμφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου. Ο σχολικός εκφοβισμός αναφέρεται στη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή συνομηλίκων παιδιών, με στόχο να προκληθεί φόβος, πόνος ή αναστάτωση.

Οι  μορφές του σχολικού εκφοβισμού είναι:

α) Η σωματική μορφή του σχολικού εκφοβισμού.

Η σωματική βία στον σχολικό εκφοβισμό εκδηλώνεται με φυσικό τραυματισμό ή ακόμα και με την απειλή τραυματισμού, μέσα από σπρωξίματα, χτυπήματα, σκουντήματα, αγκωνιές, γροθιές και κλοτσιές, τρικλοποδιές, χτυπήματα με αντικείμενα, τσιμπήματα και δαγκωνιές, φτυσίματα, μαλλιοτραβήγματα, καταστροφή προσωπικών ειδών του θύματος.

β) Η λεκτική μορφή του σχολικού εκφοβισμού.

Η λεκτική βία στον σχολικό εκφοβισμό εκδηλώνεται με την συστηματική χρήση υβριστικών εκφράσεων και φραστικών επιθέσεων, με προσβολές αλλά και απειλές, με ειρωνεία, με πειράγματα και ταπεινωτικούς χαρακτηρισμούς, χρήση παρατσουκλιών, με κοροϊδία ή «καζούρα», καθώς επίσης με εκβιασμό για απόσπαση προσωπικών ειδών του θύματος.

γ) Η συναισθηματική μορφή του σχολικού εκφοβισμού.

Η συναισθηματική βία εκδηλώνεται με ταπεινωτικούς χαρακτηρισμούς, βίαιες απειλές, απειλές εγκατάλειψης, κατηγορίες, τιμωρίες.

δ) Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός μέσω της χρήσης ηλεκτρονικού υπολογιστή ή κινητού τηλεφώνου.

Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός μέσω της χρήσης ηλεκτρονικού υπολογιστή ή κινητού τηλεφώνου εκδηλώνεται με την αποστολή υλικού με υβριστικό ή και απειλητικό ακόμα περιεχόμενο, με μηνύματα ή και βίντεο στο κινητό, με e-mails, στο facebook, σε chat rooms,  με χρήση ή και παραποίηση των προσωπικών δεδομένων του θύματος, δημιουργία ιστοσελίδων με παραποιημένα και ψεύτικα χαρακτηριστικά, παραποιημένες φωτογραφίες, βίντεο, αλλά  και με αποκλεισμό του θύματος  από διαδικτυακές ομάδες.

 

Το σχολικό bullying αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα. Πολυπληθή τα κρούσματα του, σε παγκόσμιο επίπεδο. Και τα θύματά του είναι ακόμα και μικρά παιδιά. Στην Ελλάδα, όπως έχουν διαπιστώσει γονείς και παιδιά, τα περιστατικά bullying, έχουν αυξηθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με την πανευρωπαϊκή μελέτη που εκπόνησε το Χαμόγελο του Παιδιού, η Ελλάδα κατέχει την τέταρτη θέση ανάμεσα σε σαράντα ένα κράτη, με ένα στα τρία Ελληνόπουλα να έχει πέσει θύμα bullying. Σε μια άλλη μελέτη, που διεξήχθη από την Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας Παιδιού και Εφήβου σε σχολεία της Αττικής, φανερώνει πως το 16% των μαθητών Δημοτικού έχει πέσει θύμα εκφοβισμού κι όλα αυτά σε μια εποχή που οι δομές ψυχικής υγείας έχουν ισοπεδωθεί εξαιτίας της ελλιπούς χρηματοδότησης και της οικονομικής κρίσης.

Ας δούμε  ποια είναι τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας των θυτών, των θυμάτων και των παρατηρητών του εκφοβισμού.

Οι θύτες είναι συνήθως παιδιά που έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, είναι επιθετικά και επιρρεπή σε παραβίαση κανόνων και αντικοινωνικές συμπεριφορές. Υπάρχουν όμως και παιδιά – εκφοβιστές που αποσκοπούν στην υπερίσχυση τους έναντι των πιο αδυνάμων και οι ίδιοι συχνά έχουν υποστεί bullying ή κακοποίηση σε κάποια στιγμή  στη ζωή τους.

Τα θύματα, από την άλλη πλευρά, παρουσιάζουν παθητικότητα, ηρεμία, ντροπή, ευαισθησία, χαμηλή αυτό-εκτίμηση, ανασφάλεια, απόσυρση από τις καθημερινές υποχρεώσεις και ασχολίες, αλλά και ενοχή γιατί θεωρούν πως ευθύνονται για ό,τι τους συμβαίνει.

Οι παρατηρητές (by standers) αποτελούν ένα ακόμα ρόλο που μπορεί να αναλάβουν κάποιοι μαθητές μέσα στο σχολικό περιβάλλον σε περιπτώσεις εκδήλωσης φαινομένων εκφοβισμού. Είναι οι μαθητές που επίσης επηρεάζονται από τον εκφοβισμό. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με έρευνα  παρατηρητές είναι παρόντες στο 85% των περιπτώσεων όπου ο εκφοβισμός λαμβάνει χώρα. Τα συναισθήματα που πολύ συχνά βιώνουν αυτοί, αφορούν το φόβο τους μήπως πληγωθούν και οι ίδιοι, μήπως γίνουν και οι ίδιοι οι επόμενοι στόχοι του θύτη και μήπως κάνουν κάτι που θα χειροτερέψει την κατάσταση. Ως αποτέλεσμα, συνήθως παραμένουν απλοί παρατηρητές παρακολουθώντας τις πράξεις του εκφοβισμού, ενώ σπάνια συμμετέχουν ή παρεμβαίνουν ενεργά βοηθώντας τα θύματα. Δυστυχώς, μελετώντας διάφορα περιστατικά bullying διαπιστώθηκε ότι όσοι περισσότεροι παρατηρητές είναι παρόντες στις εκφοβιστικές πράξεις τόσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια αυτών. Ωστόσο, όταν οι μαθητές που παρακολουθούσαν εξέφρασαν την αποδοκιμασία τους για τα εκφοβιστικά συμβάντα, οι πιθανότητες αυτά να σταματήσουν, ξεπέρασαν το 50%. Άρα ο ρόλος των παρατηρητών είναι πολύ σημαντικός γιατί μπορούν αν μιλήσουν ή αναζητήσουν βοήθεια να αποτρέψουν αρκετά περιστατικά εκφοβισμού.

Ποιες είναι όμως οι επιπτώσεις του σχολικού εκφοβισμού τόσο στους θύτες όσο και στα θύματα;

Οι θύτες διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης ψυχικών διαταραχών, όπως επίσης και διάφορων διαταραχών  άγχους. Είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς σε καταχρήσεις, αλκοόλ και  διάφορα είδη ναρκωτικών ουσιών. Πολύ συχνή είναι επίσης και η εκδήλωση αντικοινωνικής συμπεριφοράς, όπως η εμπλοκή σε ξυλοδαρμούς, βανδαλισμούς καθώς και σε διαφόρων ειδών παρανομίες. Τέλος, μια από τις πιο σημαντικές επιπτώσεις του σχολικού εκφοβισμού στην ψυχική υγεία ενός πρώην θύτη είναι η εκδήλωση της βίας στο πλαίσιο των μετέπειτα διαπροσωπικών του σχέσεων (φιλικό, οικογενειακό περιβάλλον).

Τα θύματα παρουσιάζουν συχνά περιστατικά κατάθλιψης, αυτοκτονικές τάσεις, ψυχοσωματικά προβλήματα, αλλά και τακτικές κρίσεις άγχους και πανικού.

Υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισης του σχολικού εκφοβισμού;

Η οικογένεια αποτελεί τον κύριο φορέα κοινωνικοποίησης και ανάπτυξης για το παιδί το οποίο, μεγαλώνοντας μέσα σε αυτή, αναπτύσσει κάποιες δεξιότητες, δημιουργεί και διαμορφώνει την προσωπικότητά του. Η οικογένεια, λοιπόν, έχει σαν αποστολή την ένταξη του ατόμου στο κοινωνικό σύνολο. Αν αυτό δεν επιτευχθεί το παιδί παρουσιάζει αντικοινωνική συμπεριφορά και τάσεις για επιθετικότητα.

Όσον αφορά στους παράγοντες που ενισχύουν την επιθετικότητα των νέων είναι η βία και η επιθετικότητα των γονέων προς τα παιδιά, των παιδιών προς τους γονείς, μεταξύ των συζύγων αλλά και ανάμεσα στα αδέρφια.

Όταν τα παιδιά, μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, βιώνουν καταστάσεις συγκρούσεων και επιθετικότητας, μεταφέρουν στο σχολείο –την ευρύτερη κοινωνική τους ομάδα- την επιθετική και βίαιη συμπεριφορά και την εκδηλώνουν στους «αδύναμους» συμμαθητές τους.

Από την άλλη πλευρά, το σχολείο έχει ευθύνη να βοηθήσει όλους τους μαθητές, ώστε να έχουν ίσες ευκαιρίες στη ζωή ανεξάρτητα από εθνική, φυλετική και κοινωνική προέλευση. Να προετοιμάσει τους μαθητές ως πολίτες, που θα ανήκουν σε διάφορα κοινωνικά σύνολα όπως είναι η οικογένεια, η φυλή, το έθνος, μια θρησκευτική κοινότητα κ.α. Ο ρόλος του σχολείου ως κοινωνικοποιητικός μηχανισμός είναι να διδάσκει πρότυπα συμπεριφοράς, αξίες και κανόνες. Με τη σωστή κοινωνικοποίηση το παιδί – μαθητής, μαθαίνει να παίρνει λογική θέση και να τηρεί κριτική στάση έναντι των στερεότυπων, να αποδέχεται τη διαφορετικότητα, να αγκαλιάζει τους αδυνάμους, να στέκεται μακριά από προκαταλήψεις, να δέχεται και να κατανοεί διαφορετικές απόψεις. Τα νέα άτομα, τα οποία βρίσκονται στο στάδιο της ανάπτυξης, στο σχολείο αποκτούν μεγάλες κοινωνικές αρετές, όπως αυτοπειθαρχία και αυτοσυγκράτηση, ανεκτικότητα και ανεξικακία, όπως και εντονότερη ευαισθησία έναντι στην κοινωνική αδικία και στον ανθρώπινο πόνο.

Επίσης στην αντιμετώπιση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού επιβάλλεται να υπάρχει συνεργασία καθηγητών και γονέων και όπου απαιτείται πρέπει να υπάρχει επικοινωνία και συνεργασία με ψυχολόγους. Πρέπει  όλα τα παιδιά που γίνονται μάρτυρες συμβάντων εκφοβισμού να ενθαρρύνονται να «μιλάνε» και αναζητούν βοήθεια από τους μεγαλύτερους. Δεν πρέπει, με την σιωπή και την ανεκτικότητά τους να ενισχύουν τους «νταήδες» και να βάζουν και αυτοί το λιθαράκι τους στην διόγκωση του προβλήματος του σχολικού εκφοβισμού. Πρέπει να καταπολεμηθεί η απάθεια και η αδιαφορία.

Για την καταπολέμησή του φαινομένου του σχολικού bullying μεγάλο ρόλο διαδραματίζει και η πολιτεία, η οποία οφείλει να θεσπίσει μέτρα προστασίας του σχολικού περιβάλλοντος, αλλά και να καταπολεμήσει τις βαθύτερες αιτίες του προβλήματος, αναπτύσσοντας στα πλαίσια της κοινωνίας κοινωνικές αρετές όπως ισότητα και ισονομία. Είναι αναγκαίο η πολιτεία να καταπολεμήσει την ανεργία, να ιδρύσει πολιτιστικούς και αθλητικούς χώρους, να διαθέσει  χώρους διεξόδου των νέων ανθρώπων, όπου να αξιοποιούν δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο τους.

Συμπερασματικά λοιπόν, ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί μία μορφή βίας που τα τελευταία χρόνια έχει αναχθεί σε ένα κοινωνικό φαινόμενο μεγίστης σημασίας, ειδικά όταν τα τελευταία χρόνια αρχίζει να εκδηλώνεται  από τα πρώτα χρόνια της σχολικής ζωής του παιδιού. Η αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί συνεργασία οικογένειας – σχολείου – πολιτείας, έτσι ώστε να οικοδομηθούν ορθές διαπροσωπικές σχέσεις και να επιτευχθεί η ποιοτική αλλαγή της κοινωνίας. Όλοι ονειρευόμαστε και πρέπει να αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία δίκαιη και ευνομούμενη, που θα προωθεί την αλληλεγγύη, τη φιλία, τη συνεργασία και τον ανθρωπισμό.

Λαρυγγομαλάκυνση

Λαρυγγομαλάκυνση

 

Η λαρυγγομαλάκυνση είναι η συχνότερη συγγενής πάθηση του λάρυγγα και χαρακτηρίζεται από ένα είδος θορυβώδους αναπνοής  που ονομάζεται συριγμός, κατά την εισπνοή.

Εμφανίζεται λίγες μέρες ή εβδομάδες μετά τη γέννηση. Οφείλεται σε χαλαρότητα των ιστών του λάρυγγα, με αποτέλεσμα όταν ο αέρας εισέρχεται στους πνεύμονες κατά την εισπνοή, να “παρασύρει” τους αδύνατους και χαλαρούς ιστούς προς τον αυλό του λάρυγγα και έτσι να κλείνει μερικά ή ολικά η δίοδος του αέρα. Απ΄αυτήν την σύγκλειση των τοιχωμάτων προκύπτει ένας θόρυβος, ο οποίος μπορεί να ποικίλει σε ένταση και συχνότητα. Μπορεί να είναι ένα ήπιο σφύριγμα μέχρι  ένας πιο δυνατός και επαναλαμβανόμενος  ήχος που θυμίζει «φωνή γαλοπούλας». Κατά την εκπνοή ο αέρας εξέρχεται κανονικά, χωρίς δυσκολία, απωθώντας  τον χαλαρό λάρυγγα για να περάσει μέσα από αυτόν.

Ο συριγμός γίνεται εντονότερος  όταν το παιδί κλαίει ή σιτίζεται, κατά τη διάρκεια μιας ίωσης του αναπνευστικού συστήματος  και παρατηρείται κυρίως σε κάποιες θέσεις του σώματος (πχ. όταν είναι ξαπλωμένο σε ύπτια θέση, δηλαδή “ανάσκελα”). Συνήθως ο συριγμός και η αναπνοή βελτιώνονται στην πρηνή θέση (“μπρούμυτα”) και μάλιστα όταν το σαγόνι του παιδιού είναι ανασηκωμένο.

Σε μερικά βρέφη σπάνια, αν η δυσκολία στην αναπνοή είναι έντονη μπορεί να παρατηρηθούν κυάνωση (μελάνιασμα), εισολκή των μεσοπλεύριων διαστημάτων και ακόμα σπανιότερα παραμόρφωση του θώρακα και καρδιοπάθεια. Συχνά στα παιδιά αυτά συνυπάρχει “γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση”, μία πάθηση που επιτρέπει στα όξινα υγρά του στομάχου να ανεβαίνουν συχνά προς τα πάνω, ερεθίζοντας τον λάρυγγα και κάνοντας ακόμα χειρότερη την κατάσταση.

Τα συμπτώματα της λαρυγγομαλάκυνσης συνήθως επιδεινώνονται προοδευτικά κατά τους πρώτους μήνες της ζωής. Από τον 6ο μήνα της ζωής όμως, παρατηρείται βελτίωση της κατάστασης  και τελικά υποχωρούν τελείως μέχρι το δεύτερο έτος του παιδιού. Σπάνια, μπορεί να διαρκέσουν μέχρι το 3ο και 4ο έτος. Η λαρυγγομαλάκυνση στα περισσότερα βρέφη έχει καλοήθη χαρακτήρα και πορεία και δεν επηρεάζει σημαντικά την ανάπτυξη του παιδιού.

Γενικά μέτρα που βοηθούν την μείωση του συριγμού στην λαρυγγομαλάκυνση είναι:

α) αλλαγή της στάσης του σώματος κατά τη σίτιση

β) σίτιση του βρέφους αργά και προσεκτικά

γ) προφύλαξη από ιώσεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος

δ) θεραπεία  συνυπάρχουσας γαστρο-οισοφαγικής παλινδρόμησης

Εκτός από την λαρυγγομαλάκυνση, συριγμός  μπορεί να προκληθεί και από άλλες παθήσεις, συγγενείς ή όχι, όπως  παράλυση των φωνητικών χορδών, φλεγμονές και τραυματισμοί  του λάρυγγα, καλοήθεις και κακοήθεις όγκοι κ. ά.

Γενικά ο συριγμός σαν σύμπτωμα είναι σοβαρό και δεν πρέπει να παραβλέπεται, αλλά να αξιολογείται άμεσα από παιδίατρο. Το ιστορικό και η κλινική εξέταση του βρέφους είναι συνήθως αρκετά για την διάγνωση. Αν η διάγνωση είναι επισφαλής, ο παιδίατρος μπορεί να ζητήσει εξέταση και εκτίμηση από ΩΡΛ ιατρό, ο οποίος  θα συστήσει τις απαραίτητες εξετάσεις όπως άμεση ή έμμεση λαρυγγοσκόπηση, με ή χωρίς αναισθησία. Με τη λαρυγγοσκόπηση γίνεται παρατήρηση του λάρυγγα κατά την αναπνοή, με ειδικά όργανα (ενδοσκόπια, λαρυγγοσκόπια) και αναλόγως των ευρημάτων ακολουθείται η κατάλληλη θεραπεία.

COVID 19 στα παιδιά

COVID 19 στα παιδιά

Τον Δεκέμβριο του 2019 στην περιοχή Wuhan της Κίνας εμφανίστηκε ο πρώτος ασθενής με λοίμωξη  του αναπνευστικού συστήματος από έναν καινούριο κορωνοϊό, που στην συνέχεια ονoμάστηκε Sars cov 2.  Ο ιός Sars cov 2 αποτελεί ένα νέο στέλεχος κορωνοϊού που μέχρι τότε δεν είχε απομονωθεί στον άνθρωπο και προκαλεί την νόσο covid 19. Ο νέος κορωνοϊός  ανήκει στην οικογένεια των κορονοϊών που προσβάλλουν τον άνθρωπο, κυρίως τους χειμερινούς μήνες και προκαλούν συμπτώματα από το αναπνευστικό σύστημα. Σε αντίθεση με τους άλλους κορονοϊούς ο νέος ιός είναι ισχυρά μεταδοτικός, έχει μεγάλο χρόνο επώασης και μπορεί να προκαλέσει βαριά νόσο με θανατηφόρο κατάληξη, σε άτομα που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες, κυρίως ηλικιωμένους και άτομα με υποκείμενα νοσήματα.

Ο νέος κορονοϊός από την Κίνα επεκτάθηκε σε όλες τις χώρες του κόσμου, προσέβαλε εκατομμύρια ανθρώπους  και προκάλεσε χιλιάδες θανάτους μέχρι σήμερα. Ο ΠΟΥ χαρακτήρισε  στις 11/3/2020 την covid 19 ως πανδημία και όλα τα κράτη έλαβαν αυστηρά μέτρα περιορισμού της νόσου, με ολική κοινωνική απομόνωση και καθολικό lockdown.

Ας δούμε αναλυτικά την συμπεριφορά του νέου ιού στον παιδιατρικό πληθυσμό. Στην Κίνα μόνο το 2% των ασθενών ήταν παιδιά ηλικίας < 19 ετών, στην Ιταλία το 1,2%  και στην Αμερική μόνο το 1% των συνολικά εισαχθέντων στα νοσοκομεία αφορούσε παιδιά και εφήβους. Επίσης παγκοσμίως έχουν αναφερθεί 7 θάνατοι σε παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών (μέχρι τις 7/4/20). Πραγματικά πρόκειται για ένα εξαιρετικά  μικρό ποσοστό.

Στην Ελλάδα μέχρι σήμερα μόνο 80 παιδιά ανήκουν στα επιβεβαιωμένα κρούσματα της νόσου. Εξ αυτών τα 20 νοσηλεύτηκαν και κανένας θάνατος δεν έχει καταγραφεί ως σήμερα.

Η μόλυνση με τον νέο ιό σε όλες τις ηλικίες μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα από το αναπνευστικό σύστημα, όπως:

  • Καταρροή, απώλεια γεύσης και όσφρησης
  • Πονόλαιμο
  • Πυρετό
  • Ρίγη
  • Βήχα
  • Δυσκολία στην αναπνοή
  • Μυαλγίες
  • Γαστρεντερικές διαταραχές και σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει  πνευμονία, αναπνευστική ανεπάρκεια και πολυοργανική ανεπάρκεια.

Τα παιδιά όμως νοσούν σπάνια, μπορεί να είναι τελείως ασυμπτωματικά ή να παρουσιάζουν μια ήπια κλινική εικόνα. Σπάνια μπορεί να απαιτηθεί  νοσηλεία σε νοσοκομείο και ακόμη σπανιότερα μπορεί να προκύψει αναπνευστική ανεπάρκεια , πολυοργανική ανεπάρκεια και θάνατος.

Τα παιδιά και οι έφηβοι όμως, με υποκείμενα νοσήματα , όπως παιδιά με συγγενείς καρδιοπάθειες με αιμοδυναμική επιβάρυνση, βρογχοπνευμονική δυσπλασία, κυστική ίνωση, Σ.Δ, νοσήματα του νευρομυικού συστήματος, αιματολογικά νοσήματα, νεφρική νόσο και παιδιά που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτική θεραπεία, μεταμοσχευμένα παιδιά ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες και μπορούν να νοσήσουν σοβαρά , να χρειαστούν νοσοκομειακή περίθαλψη και  σπάνια να απειληθεί η ζωή τους.

Γιατί τελικά τα παιδιά νοσούν ηπιότερα;

Γιατί έχουν μικρότερο αριθμό κοινωνικών επαφών, μικρότερο αριθμό υποδοχέων ACE 2 που συνδέεται ο ιός στα πνευμονικά τους κύτταρα, δεν πάσχουν από νοσήματα φθοράς και λόγω των συχνών ιώσεων του αναπνευστικού συστήματος που υφίστανται και των τακτικών εμβολιασμών διατηρούν το ανοσιακό τους σύστημα σε εγρήγορση.

Συμπερασματικά λοιπόν σε γενικές γραμμές τα παιδιά δεν κινδυνεύουν από τον νέο ιό, μπορεί όμως να είναι ασυμπτωματικοί φορείς και να μεταδίδουν την νόσο σε άλλους συνομηλίκους τους ή να μεταφέρουν τον ιό στο οικογενειακό περιβάλλον. Αν και τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι τελικά ο κίνδυνος μετάδοσης της νόσου από παιδί σε ενήλικα είναι πολύ μικρότερος από αυτόν που αρχικά είχες εκτιμηθεί.

Ένα μεγάλο θέμα όμως που προέκυψε στον παιδιατρικό πληθυσμό εξαιτίας του  επιβεβλημένου κοινωνικού εγκλεισμού, ήταν και είναι η ψυχολογική επιβάρυνση των παιδιών και των εφήβων με εκδηλώσεις όπως φόβοι, διαταραχή συγκέντρωσης, διαταραχή όρεξης και ύπνου, αύξηση χρήσης αλκοόλ και καπνού στους εφήβους.

Η χώρα μας αντιμετώπισε την πανδημία επιτυχώς, περιορίστηκαν τα κρούσματα και οι θάνατοι και στις 4 Μαΐου άρχισε η σταδιακή άρση των μέτρων και η κοινωνική επανένταξη μικρών και μεγάλων.  Στις 11 Μαΐου ξεκινά η σταδιακή  επαναλειτουργία των σχολείων και τα παιδιά θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια νέα πρωτόγνωρη πραγματικότητα.

Επειδή όμως η πανδημία συνεχίζεται,  νέα κρούσματα της νόσου και      νέοι ασθενείς θα συνεχίσουν να εμφανίζονται και ίσως  και να αυξηθούν, λόγω της αυξανομένης κοινωνικής συναναστροφής.

Για αυτό μέχρι να επιτευχθεί η πλήρης άρση των μέτρων περιορισμού και να επιστρέψουν τα παιδιά στην σχολική «κανονικότητα», πρέπει γονείς και παιδιά αφενός να εκπαιδευτούν στην εφαρμογή και τήρηση των μέτρων προστασίας και πρόληψης της διασποράς του νέου ιού και αφετέρου να διατηρήσουν την αισιοδοξία και να εξασκήσουν την θετική σκέψη.

Τα μέτρα προστασίας αφορούν την προαιρετική χρήση μάσκας ιδιαίτερα σε μεγάλας παιδιά και εφήβους, την αλλαγή του τρόπου χαιρετισμού, την διατήρηση της κοινωνικής απόστασης  περί του 1,5 μέτρου, την υγιεινή των χεριών, την απολύμανση των προσωπικών μας αντικειμένων και των πάγκων εργασιών, τον επαρκή αερισμό του χώρου και την απολύμανση της τουαλέτας περισσότερες από 2 φόρες την ημέρα.

Το αισιόδοξο κλίμα θα επιτευχθεί με την διατήρηση μιας ρουτίνας στο σπίτι για τα παιδιά, ακόμα και αν η πραγματικότητα δεν το απαιτεί, με τον καλό ύπνο (8 ώρες βραδινού ύπνου), με την υγιεινή διατροφή, την «χαλαρωτική» σωματική άσκηση, με συζητήσεις διαδικτυακές ή τηλεφωνικές με συγγενείς και φίλους και χαλαρή συζήτηση με γονείς και αδέρφια, με αναφορές σε όμορφες στιγμές του παρελθόντος αλλά και  σε σχέδια για το μέλλον.

Τα παιδιά και οι έφηβοι πρέπει να πειστούν ότι η αντιμετώπιση της πανδημίας βρίσκεται σε καλό δρόμο, οι κοινωνικοί περιορισμοί δεν θα κρατήσουν για πάντα και οφείλουν να ατενίζουν το μέλλον με την δύναμη, την αισιοδοξία και την αθωότητα της παιδικής και εφηβικής ηλικίας.

Μαμά, μπαμπά να υιοθετήσουμε ένα ζωάκι;

Μαμά, μπαμπά να υιοθετήσουμε ένα ζωάκι;

Η σχέση του ανθρώπου με τα κατοικίδια ζώα συντροφιάς  έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια, όταν άρχισε και η εξημέρωσή τους. Τα παιδιά αγαπούν ιδιαίτερα τα ζώα. Στην σημερινή εποχή, τα κίνητρα των παιδιών για απόκτηση ενός  κατοικίδιου ζώου είναι η παρέα και το παιχνίδι.

Η συμβίωση με ένα ζώο καθίσταται  ευεργετική και έχει πολλαπλά οφέλη για τα παιδιά. Τα παιδιά που έχουν κατοικίδια ζώα έχουν την ευκαιρία να μάθουν περισσότερα για τον κύκλο της ζωής δηλαδή την αναπαραγωγή, τη γέννηση, τα γηρατειά , την ασθένεια και τον θάνατο, να διευρύνουν την συναισθηματική τους νοημοσύνη και να γίνουν περισσότερο υπεύθυνα ως προς την φροντίδα τους. Από τη πλευρά τους τα ζώα προσφέρουν άδολη αγάπη, συναισθηματική υποστήριξη και ασφάλεια στα παιδιά. Μέσω των κατοικίδιων ζώων καλλιεργούνται ο σεβασμός σε κάθε έμβιο ον, ο ανθρωπισμός  και η οικολογική συνείδηση.

Η ανατροφή των παιδιών πρέπει να περιλαμβάνει και το σεβασμό προς όλα τα έμβια όντα. Αυτό επιτυγχάνεται πρώτα με την έμπρακτη συμπεριφορά των γονέων απέναντι στα ζώα και έπειτα τις επισκέψεις σε ζωολογικούς κήπους ή φάρμες, σε αγροτικές περιοχές και χωριά και σε μουσεία φυσικής ιστορίας. Τα παιδιά πρέπει να έρχονται σε επαφή με τον κόσμο των ζώων μέσα από βιβλία, ταινίες και σχετικούς ιστότοπους. Οι εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν ζώα είναι διασκεδαστικές και εκπαιδευτικές για όλη την οικογένεια.

Συχνά η παιδική κακοποίηση των ζώων είναι προάγγελος ενήλικης επιθετικότητας και εγκληματικότητας. Γι αυτό μαθαίνοντας  από νωρίς στο παιδί το σεβασμό προς τα ζώα, του προσφέρουμε ένα πολύτιμο εφόδιο για ένα σωστό τρόπο συμπεριφοράς ενάντια στην οποιαδήποτε μορφή βίας.

Όταν τελικά η οικογένεια αποφασίσει να υιοθετήσει ένα κατοικίδιο ζώο, οι γονείς πρέπει να ενημερώσουν τα παιδιά για τις αλλαγές στην καθημερινότητα τους και τους ρόλους που πρέπει να αναλάβουν. Οι γονείς πριν να αποφασίσουν να αποκτήσουν ένα ζώο, πρέπει να κατανοήσουν ότι η επιλογή του ζώου, η προστασία των παιδιών από τις μολύνσεις που πιθανόν μπορούν να υποστούν από αυτά, ο χώρος τον οποίον διαθέτουν, η προθυμία και συμμετοχή των ιδίων στη φροντίδα του ζώου, είναι παράγοντες τους οποίους θα πρέπει να σκεφτούν σοβαρά  πριν καταλήξουν στην τελική απόφαση. Η απόκτηση ενός κατοικίδιου ζώου  είναι μια πολύ σοβαρή απόφαση που θα αλλάξει την ζωή της οικογένειας, γι αυτό και δεν πρέπει να χαρίζεται σαν στα δώρο σε γιορτές ή γενέθλια.

Τέλος, η ένταξη ενός κατοικίδιου ζώου στην καθημερινότητα θα πρέπει πάντα να αντιμετωπίζεται σαν προσθήκη ενός μέλους στην οικογένεια και είναι γεγονός ότι θα είναι ένα μέλος που θα ομορφύνει την ζωή μας.

Γενικές κατευθυντήριες οδηγίες για επαφή παιδιών με ζώα.

  • Τα παιδιά πρέπει να συμπεριφέρονται με ασφάλεια και σεβασμό σε ένα ζώο στην ύπαιθρο, σε ζωολογικό κήπο ή σε ένα φιλικό σπίτι με ζώο.
  • Τα παιδιά πρέπει να πλένουν τα χέρια ή να χρησιμοποιούν αντισηπτικό χεριών μετά από κάθε επαφή με ζώα και πριν από κάθε γεύμα. Επίσης μετά την επαφή με ζωικά προϊόντα, ζωοτροφές ή το περιβάλλον των ζώων.
  • Μικρά παιδιά που δε μπορούν να ακολουθήσουν οδηγίες σχετικές με την καθαριότητα των χεριών μετά από επαφή με κάποιο ζώο, δεν πρέπει να έρχονται σε επαφή μαζί τους.
  • Τα άγρια ζώα δεν κάνουν για κατοικίδια.
  • Η επαφή ανθρώπου-ζώου, ιδίως εάν εμπλέκονται σε αυτή παιδιά κάτω των πέντε (5) ετών πρέπει να γίνεται κάτω από επίβλεψη ενηλίκου.
  •  Τα επιθετικά ή άγρια ζώα πρέπει να εκθέτονται μέσα σε κλουβιά ή κάτω από κατάλληλους περιορισμούς.
  • Τα κατοικίδια ζώα δεν πρέπει να περιπλανώνται, να πετούν ελεύθερα ή να έρχονται σε επαφή με άγρια ζώα.
  • Μην καθαρίζετε τα κλουβιά πουλιών σε νεροχύτες ή οπουδήποτε αλλού, όπου προετοιμάζεται και καταναλώνεται το φαγητό (κουζίνα, τραπεζαρία).
  • Φροντίστε ώστε τα κατοικίδιά σας να λαμβάνουν την κατάλληλη κτηνιατρική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένων και των απαραίτητων εμβολιασμών (και κατά της λύσσας).
  • Κρατήστε τα κατοικίδιά σας σε καθαρό και απαλλαγμένο από εντερικά παράσιτα, ψύλλους, τσιμπούρια, περιβάλλον.
  • Σε ζωολογικούς κήπους, το προσωπικό το οποίο εκθέτει τα ζώα για εκπαιδευτικούς σκοπούς, πρέπει να γνωρίζει πολύ καλά πώς να τα χειριστεί για αποφυγή τραυματισμών, αλλά και την αποφυγή μετάδοσης ζωο-ανθρωπονόσων.
  • Μεγάλη προσοχή απαιτείται στην συναναστροφή μεγαλόσωμων ή επιθετικών κατοικίδιων ζώων, κυρίως σκυλιών με πολύ μικρά παιδιά, προς αποφυγή τραυματισμών.

Ειδικές κατευθυντήριες οδηγίες για συγκεκριμένα ζώα

  1. Ψάρια: Όταν καθαρίζετε ένα ενυδρείο να χρησιμοποιείτε γάντια μιας χρήσης και να μη χύνετε το νερό του σε νεροχύτες, που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή φαγητού ή τη συλλογή πόσιμου νερού.
  2. Ερπετά (χελώνες, φίδια, σαύρες): Δεν πρέπει να βρίσκονται στους ίδιους χώρους με παιδιά κάτω των πέντε (5) ετών, ούτε και θα πρέπει παιδιά κάτω των (5) να μπορούν να έρχονται σε άμεση επαφή με αυτά τα ζώα. 
  3. Αμφίβια και χελώνες : Για την πρόληψη μόλυνσης από σαλμονέλα, τα παιδιά κάτω των 5 ετών δεν πρέπει να έρχονται σε άμεση επαφή με αυτά.
  4. Ζώα της φάρμας: Ορισμένα ζώα (π.χ. νεαρά μηρυκαστικά και πουλερικά) αποβάλλουν σημαντικό αριθμό E.coli, σαλμονέλας, καμπυλοβακτηριδίου και κρυπτοσποριδίου. Επομένως αυτά τα ζώα δεν είναι κατάλληλα για άμεση επαφή με τα παιδιά, εκτός κι αν εξασφαλιστεί σχολαστική προσοχή στην προσωπική υγιεινή.

Ζώα που δεν συνιστάται η επαφή τους με παιδιά:

  • Εκ φύσεως επικίνδυνα ζώα (π.χ. λιοντάρια, τίγρεις, αρκούδες)
  • Πρωτεύοντα θηλαστικά (π.χ. μαϊμούδες, πίθηκοι)
  • Θηλαστικά και ζώα υψηλού κινδύνου μετάδοσης λύσσας (νυχτερίδες, ρακούν, κουνάβια, αλεπούδες κλπ)
  • Επιθετικά ή απρόβλεπτα άγρια ή και κατοικίδια ζώα
  • Αδέσποτα ζώα με άγνωστο ιστορικό υγείας και εμβολιασμού
  • Δηλητηριώδεις αράχνες ή αράχνες που παράγουν τοξίνες, έντομα, ερπετά και αμφίβια

Κατευθυντήριες οδηγίες για ασφαλή προσέγγιση παιδιών/σκυλιών:

Η πρόληψη κατά των δαγκωμάτων από σκυλιά θα πρέπει να περιλαμβάνεται κατά κάποιο τρόπο στις υποχρεώσεις των γονιών προς τα παιδιά τους. Έτσι είναι σημαντικό για τους γονείς:

  • Να επιβλέπουν όλες τις επαφές μεταξύ των παιδιών τους με σκυλιά.
  • Να διδάξουν τα παιδιά τους να μην πλησιάζουν άγνωστα σκυλιά.
  • Να μάθουν τα παιδιά τους να ζητούν άδεια από τον ιδιοκτήτη ενός σκυλιού προτού το χαϊδέψουν.

Οφέλη στην υγεία

Η επαφή του παιδιού με τα ζώα ενισχύει το ανοσοποιητικό του σύστημα και έρευνες έχουν παρατηρήσει ότι τα παιδιά που έχουν κατοικίδια αρρωσταίνουν λιγότερο. Επίσης το παιχνίδι με τα ζώα ή μια βόλτα μαζί τους είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για άσκηση.

Ανακεφαλαιώνοντας όλα τα παραπάνω συμπεραίνουμε εύκολα πόσα θετικά στοιχεία έχει η συμβίωση των παιδιών με τα ζώα. Η ένταξη ενός κατοικίδιου ζώου στην καθημερινότητα θα πρέπει πάντα να αντιμετωπίζεται σαν προσθήκη ενός μέλους στην οικογένεια  που θα ομορφύνει την ζωή μας και θα μας προσφέρει απεριόριστη αγάπη.

Δε θα πρέπει βέβαια να ξεχνάμε ότι για να είναι πετυχημένη αυτή η συνύπαρξη οικογένειας και κατοικίδιου, θα πρέπει η επιλογή υιοθεσίας ενός ζώου να είναι αποτέλεσμα μιας συνειδητής απόφασης και ώριμης σκέψης. Ένα ζώο έχει ευθύνες, χρειάζεται φροντίδα ,προσωπική ενασχόληση, υπομονή και σίγουρα έχει και κάποια έξοδα που δεν μπορούν να αποφευχθούν (κτηνίατρος, εμβόλια, τροφή).

Έχοντας σκεφτεί όλα τα παραπάνω ελπίζουμε να μην υπάρχει κανένας ενδοιασμός όταν σας ρωτήσει το παιδί σας : « Να πάρουμε ένα σκυλάκι;»

 

 

Ζώα και παιδιά

Ζώα και παιδιά

Ζωο-ανθρωπονόσοι

Τα νοσήματα που είναι κοινά σε ανθρώπους και ζώα λέγονται  ζωο-ανθρωπονόσοι. Ας δούμε τις πιο συνήθεις και τον τρόπο μετάδοσής τους.

Μελιταίος πυρετός-αιγοπρόβατα

Ο μελιταίος πυρετός είναι η συνηθέστερη ζωο-ανθρωπονόσος  και οφείλεται σε βακτήριο που μεταδίδεται στον άνθρωπο με την κατανάλωση μη παστεριωμένου γάλακτος ή μη ώριμου τυριού. Μπορεί επίσης να μεταδοθεί και με άμεση επαφή με μολυσμένο ζώο (κυρίως αιγοπρόβατα) ή ακόμη και μέσω της εισπνοής. Τα συμπτώματα είναι δυνατό να ξεκινήσουν σταδιακά ή απότομα και περιλαμβάνουν πυρετό που μπορεί να εμφανίζεται σε ακανόνιστα χρονικά διαστήματα και δεν υποχωρεί, ιδρώτα (νυχτερινή εφίδρωση), πονοκέφαλο, αρθρίτιδα, εύκολη κόπωση και αδυναμία. Η τελική διάγνωση γίνεται με εργαστηριακές εξετάσεις και η ασθένεια θεραπεύεται με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. Η βρουκέλλωση αποτελεί μία από τις συχνότερα εμφανιζόμενες ζωο-ανθρωπονόσους.

Λεΐσμανίαση –μολυσμένη σκνίπα

Η λεϊσμανίαση (η καλαζάρ) οφείλεται σε παράσιτο και μεταδίδεται στον άνθρωπο και τα ζώα με τσίμπημα μολυσμένης σκνίπας. Ως «αποθήκη» του παράσιτου στη φύση θεωρείται ο σκύλος. Οι σκύλοι θα πρέπει να εξετάζονται εργαστηριακά για λεϊσμανίαση μία φορά τον χρόνο. Υπάρχουν τρεις μορφές λεϊσμανίασης: η δερματική, η βλεννογονική και η σπλαγχνική μορφή (Καλά-αζάρ). H σπλαγχνική λεϊσμανίαση (καλά-αζάρ) είναι η πιο σοβαρή και χαρακτηρίζεται από πυρετό, ανορεξία, απώλεια βάρους και διόγκωση ήπατος και σπληνός (συνήθως ο σπλήνας είναι περισσότερο διογκωμένος από το ήπαρ).

Τοξοπλάσμωση – γάτες

Η τοξοπλάσμωση μεταδίδεται κυρίως με την κατανάλωση ωμού ή ατελώς ψημένου κρέατος, καθώς και με επαφή με μολυσμένο χώμα. Η γάτα είναι η «αποθήκη» του παθογόνου παράγοντα στη φύση, ενώ άμεσα δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο. Τις περισσότερες φορές σε παιδιά και ενήλικες η νόσος δεν εμφανίζει συμπτώματα, εκτός και αν μειωθεί σημαντικά η ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος. Σοβαρή όμως είναι η συγγενής τοξοπλάσμωση, δηλαδή η λοίμωξη του εμβρύου ή του νεογνού και προκαλείται ενδομήτρια ή κατά τη γέννηση, από το παράσιτο Toxoplasma gondii. Για την πρόληψη της τοξοπλάσμωσης θα πρέπει το κρέας να μαγειρεύεται καλά και τα λαχανικά και τα φρούτα να πλένονται σχολαστικά.

Κατά τη διάρκεια εργασιών στον κήπο και σε κάθε επαφή με χώμα πρέπει να χρησιμοποιούνται γάντια μιας χρήσης και στη συνέχεια να πλένονται τα χέρια με σαπούνι και νερό. Τα δοχεία με την άμμο υγιεινής της γάτας θα πρέπει να καθαρίζονται με καυτό νερό καθημερινά, αφού προηγουμένως φορεθούν γάντια μιας χρήσης.

Λεπτοσπείρωση- αρουραίοι

Η μολυσματική ασθένεια λεπτοσπείρωση, γνωστή και σαν «πυρετός των αγρών», προκαλείται από ένα συγκεκριμένο τύπο βακτηρίου που ονομάζεται Λεπτόσπειρα. Η ασθένεια προκαλεί ίκτερο και καταστροφή του ήπατος και μεταδίδεται από αρουραίους, καθώς και από κουνάβια, ρακούν, αλεπούδες και άλλα ζώα. Περισσότερα κρούσματα σημειώνονται στην ύπαιθρο, σε ανθρώπους που ασχολούνται με αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες. Σε περίπτωση που η μόλυνση προχωρήσει, τα ποσοστά θνησιμότητας «εκτοξεύονται», ακόμη και με λήψη θεραπείας. Υπολογίζεται ότι περίπου 7 με 10 εκατ. άνθρωποι προσβάλλονται κάθε χρόνο από την ασθένεια.

Λύσσα- σκύλοι κ.α.

Η θανατηφόρα ασθένεια της λύσσας μπορεί να μετατρέψει ένα άκακο σκυλί σε θανάσιμο κίνδυνο για τους ανθρώπους που θα δαγκώσει. Αν και συχνά συνδέεται με τα σκυλιά, η λύσσα προσβάλει και άλλα ζώα όπως είναι οι λύκοι και οι γάτες. Ο ιός που προσβάλει το νευρικό σύστημα, μεταδίδεται από δάγκωμα και από το σάλιο ζώων που πάσχουν, με σημείο του δέρματος που έχει κάποια πληγή. Από τη στιγμή που θα εμφανιστούν συμπτώματα, η θεραπεία σπάνια είναι αποτελεσματική και ο θάνατος είναι σχεδόν βέβαιος.

Ν.Lyme –κρότωνες (τσιμπούρια)

 

Πρόκειται για μια πολυσυστηματική διαταραχή η οποία προκαλείται από τη σπειροχαίτη Borrelia burgdorferi, που μεταδίδεται μέσω κροτώνων (τσιμπουριών). Εμφανίζεται συχνότερα την άνοιξη και το καλοκαίρι, όταν οι κρότωνες (τσιμπούρια) κυρίως των ελαφιών, είναι περισσότερο δραστήριοι. Η άμεση αφαίρεση των κροτώνων από το δέρμα, πριν προσκολληθούν ή αποκτήσουν πρόσβαση στη ροή του αίματος (δηλαδή, στις πρώτες 24 έως 48 ώρες), μειώνει τον κίνδυνο της μετάδοσης.

Βουβωνική πανώλη – Αρουραίοι

Οι ψύλλοι των αρουραίων και των άλλων τρωκτικών μεταφέρονται στον άνθρωπο όταν τα τρωκτικά πεθάνουν. Όταν οι ψύλλοι αυτοί τσιμπήσουν τον άνθρωπο, το βακτήριο Yersinia pestis μεταδίδεται στον άνθρωπο και προκαλεί την ασθένεια. Τα συμπτώματα της βουβωνικής πανώλης είναι υψηλός πυρετός, ρίγη, μυϊκοί πόνοι, γάγγραινα στα δάχτυλα των ποδιών, των χεριών και στην άκρη της μύτης.

Ελονοσία – Κουνούπι

Τα κουνούπια έχουν οδηγήσει στο θάνατο περισσότερους ανθρώπους κι από όλους τους πολέμους μαζί, σε όλη την ανθρώπινη ιστορία. Η ελονοσία είναι μια ασθένεια που μεταφέρεται με τα κουνούπια, προκαλείται από παρασιτικά πρωτόζωα και εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να αποβαίνει μοιραία για πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Η ασθένεια μεταδίδεται από θηλυκά μολυσμένα κουνούπια που ανήκουν στο γένος των ανωφελών, τα οποία με το τσίμπημά τους μεταδίδουν στον άνθρωπο το παράσιτο. Το παράσιτο στη συνέχεια μεταφέρεται στο ήπαρ όπου και αναπαράγεται. Τα συνήθη συμπτώματα είναι πυρετός, εφίδρωση, ρίγη, κακουχία, μυαλγίες, πονοκέφαλος, διάρροια, βήχας, ίκτερος, σύγχυση και σπασμοί.

Δάγγειος πυρετός – Ιός του Δυτικού Νείλου – Ιός Chikungunya- Ιος Zika- Κουνούπι

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η μετανάστευση των πληθυσμών και σύνθετες επιδημιολογικές παράμετροι έχουν τροποποιήσει τη συμπεριφορά των ιών. Κάθε χρόνο σε παγκόσμια βάση ανακαλύπτονται νέοι ιοί που μεταδίδονται με τα κουνούπια και μπορούν να προκαλέσουν λοιμώξεις, άλλοτε ήπιες και άλλοτε πιο σοβαρές.

Φυματίωση των βοοειδών – Βοοειδή

Η ασθένεια προκαλείται από το μικρόβιο που ονομάζεται Mycobacterium bovis, το οποίο μεταφέρουν οι αγελάδες, τα ελάφια και οι βίσωνες. Ο πλέον συνηθισμένος τρόπος μετάδοσης της ασθένειας είναι μέσω της κατανάλωσης μη παστεριωμένων γαλακτοκομικών προϊόντων από μολυσμένα ζώα. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα μοιάζουν με εκείνα της φυματίωσης και η ασθένεια προσβάλλει τους πνεύμονες, τους λεμφαδένες και άλλα μέρη του σώματος.

Ψιττάκωση – Παπαγάλοι

Η ψιττάκωση, γνωστή και ως ψιττακίωση ή νόσος των παπαγάλων, προσβάλλει τους παπαγάλους των ειδών parakeets και macaws, χωρίς να εμφανίζει συμπτώματα. Στον άνθρωπο όμως τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, ρίγος, πνευμονία καικεφαλαλγία. Η ασθένεια μεταδίδεται στον άνθρωπο με το βακτήριο Chlamydophila μέσω της εισπνοής των αποξηραμένων περιττωμάτων των μολυσμένων πουλιών.

Λέπρα – Αρμαδίλοι

Ορισμένοι αρμαδίλοι μεταφέρουν λέπρα (νόσος του Χάνσεν). Παρόλο που είναι απίθανο να κολλήσει ένας άνθρωπος την ασθένεια από τα ζώα αυτά, η απειλή δεν είναι αμελητέα. Για την ακρίβεια, στη Φλόριντα, εμφανίστηκαν φέτος κάποια περιστατικά λέπρας τα οποία ανησύχησαν τους ειδικούς, οι οποίοι και συνέστησαν στους κατοίκους να μην πλησιάζουν τους αρμαδίλους, παρόλο που επίσημα η έξαρση της ασθένειας αποδόθηκε γενικώς στα ζώα. Η νόσος του Χάνσεν προκαλεί στον άνθρωπο σοβαρές δυσμορφίες και νευρολογικές βλάβες στα άκρα.

Κυστικέρκωση – χοίροι

Η κυστικέρκωση είναι στην πραγματικότητα μια παρασιτική μόλυνση των ιστών που προκαλείται από τις προνύμφες της ταινίας Τaenia solium, αλλά οι άνθρωποι μπορεί επίσης να μολυνθούν καταναλώνοντας χοιρινό κρέας που δεν έχει ψηθεί καλά, Η κυστικέρκωση μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω των κοπράνων, όταν δεν τηρούνται οι κανόνες υγιεινής κατά την παρασκευή του φαγητού. Η ασθένεια προκαλεί επιληπτικές κρίσεις σε ενήλικες σε αναπτυσσόμενες χώρες που καταναλώνεται πολύ χοιρινό κρέας.

Ελεφαντίαση – Σκουλήκια

Οι ασκαρίδες προκαλούν ελεφαντίαση, μια ασθένεια που προσβάλλει τη λέμφο και προκαλεί γιγάντωση των άκρων κυρίως. Η ασθένεια προκαλεί έντονο πόνο και παράλυση. Το παράσιτο μεταδίδεται στον άνθρωπο από τα κουνούπια.

E- coli, γρίπη– Ζωολογικοί κήποι οικόσιτων κι άλλων ζώων

Στο εξωτερικό κυρίως υπάρχουν ζωολογικοί κήποι που φιλοξενούν οικιακά καθώς και κάποια άγρια ζώα, τα οποία οι επισκέπτες μπορούν να ακουμπούν και να ταΐζουν. Παρόλο που σαν ιδέα είναι καλή γιατί φέρνει τον άνθρωπο και ιδιαίτερα τα παιδιά πιο κοντά στα ζώα, κρύβει και κάποιους κινδύνους καθώς με αυτό τον τρόπο μεταδίδεται ο e- coli. Τα συνήθη συμπτώματα από τον e- coli είναι διάρροια που μπορεί να οδηγήσει σταδιακά σε βλάβη στους νεφρούς και τελικά στο θάνατο, αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαιρα.

Τοξοκαρίωση – Σκυλιά

Ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου αλλά κάποιες φορές είναι φορέας κάποιων ασθενειών όπως η τοξοκαρίωση. Τα συμπτώματα της ασθένειας αυτής είναι πυρετός, πόνος στην κοιλιακή χώρα και αλλαγές στη συμπεριφορά. Μεταδίδεται με τα αυγά των παρασίτων.

Πυρετός και μυϊκοί πόνοι – Χάμστερ

Τα χάμστερ είναι φορείς του μικροβίου Lymphocytic Choriomeningitis (LCMV). Ωστόσο, δεν μολύνονται όλοι όσοι εκτίθενται στο μικρόβιο αυτό. Ορισμένοι βέβαια αναπτύσουν συμπτώματα όπως πυρετό, ακαμψία αυχένα, κακουχία, ανορεξία, πόνο στους μυς, πονοκέφαλο, ναυτία και εμετό. Το μικρόβιο μεταδίδεται από τα ούρα, τα σάλια ή το υλικό από τη φωλιά των τρωκτικών αυτών.

Σαλμονέλασαύρα crested gecko (Rhacodactylus ciliatus)

Οι συγκεκριμένες σαύρες μπορεί να μεταδώσουν στον άνθρωπο σαλμονέλα, όπως έχει παρατηρηθεί στις ΗΠΑ. Τα συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνουν εμετό, διάρροια, πυρετό και πόνο στην κοιλιακή χώρα. Έρευνες έχουν δείξει ότι ακόμη και οι σαύρες εκείνες που είναι φαινομενικά υγιείς μπορεί να είναι φορείς και για το λόγο αυτό συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή σε περίπτωση που αγοράσετε μια τέτοια σαύρα για ζώο συντροφιάς.

Πυρετός Q – Πρόβατα, κατσίκες, κ.α.

Η ασθένεια οφείλεται στο βακτήριο Coxiella burnetii, που βρίσκεται στις αγελάδες, τα πρόβατα και τις κατσίκες. Στον άνθρωπο μεταδίδεται με το γάλα, τα ούρα ή τα κόπρανα των μολυσμένων ζώων. Τα συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνουν υψηλό πυρετό, ρίγη, διάρροια, ναυτία με εμετό, πόνο στο στήθος και στην κοιλιακή χώρα.

Τριχίνωση – Σκουλήκια στους χοίρους

Η τριχίνωση προκαλείται από τις προνύμφες του Trichinella ringworm που συνήθως έχουν οι χοίροι. Στον άνθρωπο μεταδίδεται με την κατανάλωση ωμού ή μη καλοψημένου κρέατος από μολυσμένο ζώο. Τα συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνουν ναυτία, διάρροια, εμετό και πόνο στην κοιλιά.

Νόσος από αμυχή γάτας –Γάτα

Η ασθένεια μεταδίδεται μέσω της αγαπημένης συνήθειας της γάτας να γλύφει και να γραντζουνά. Η Bartonella henselae, μεταδίδεται από την γραντζουνιά και προκαλεί πρησμένους λεμφαδένες στον άνθρωπο.

Σαλμονέλα – Χελώνες

Μια αθώα φαινομενικά χελώνα μπορεί να είναι φορέας του βακτηρίου της σαλμονέλας. Τα ζώα αυτά μπορεί να φαίνονται απολύτως υγιή αλλά παρόλα αυτά να είναι φορείς διαφόρων ασθενειών. Οι περισσότεροι άνθρωποι μολύνονται από το νερό στο οποίο ζουν οι χελώνες.

Ψύλλοι-Σκύλοι, γάτες

Oι ψύλλοι είναι μικρά, άπτερα αρθρόποδα έντομα, καφέ ή κοκκινωπού χρώματος, με επίπεδο σώμα, που τρέφονται με αίμα από πτηνά και θηλαστικά (σκύλους, γάτες, τρωκτικά), συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου. Κοινό χαρακτηριστικό των ψύλλων είναι ότι μπορούν να πραγματοποιήσουν μεγάλα άλματα αναλογικά με το μέγεθός τους, έως και 20 εκ. καθέτως ή έως και 40 εκ. οριζοντίως. Προκαλούν αλλεργικές δερματικές αντιδράσεις με έντονο κνησμό.

Ringworm από μικρά σκυλάκια και γατάκια.

Το ringworm οφείλεται σε έναν μύκητα και προκαλεί στους ανθρώπους ένα φολιδωτό, κοκκινωπό, κυκλικό εξάνθημα στο δέρμα ή ένα φαλακρό “μπάλωμα” στο τριχωτό της κεφαλής. Μερικά ενήλικα κατοικίδια ζώα, συνήθως γάτες, συχνά δεν παρουσιάζουν συμπτώματα ringworm. Αλλά μεταδίδεται εύκολα, αγγίζοντας ένα μολυσμένο κατοικίδιο ζώο. Ο μύκητας υπάρχει επίσης στο χώμα του κήπου, όπου οι γάτες και τα σκυλιά μπορεί να έχουν κάνει την ανάγκη τους.

error: Content is protected !!